Dediler âleme bak gör ki hayât var sana
Eğilip sîneme baktım ki memât var bana

Ne bilir hasret-i yârden kanayan âlemi 
Görünür hikmet-i dünyâ görünür sır ona

Sofu vâiz ede dursun dilesin cenneti 
Yüzü cennet güzelin derdine düştüm yana

Beni bir gül yüze mahkûm edenim var diye
Yeri bilmem göğü bilmem sığamam bir ana

Dokuyor göğsüme Lokmân dokuyor `aşk-ı yâr 
Yüreğim Fâ`ik olan `aşka oluptur senâ