Müslümanlar olarak insanların "fikir, yorum ve yaklaşımlarına" katımama hakkımız vardır; Lakin insanları "fikir, yorum ve yaklaşımlarından" dolayı karalamayla katletmeye hakkımız yoktur. "Bilgi kirliliğinden"  kaçındığımız gibi "bilgi kibirliliğinden" de kaçınmalıyız. 

Yalnızlığımız yanlışlarımızdan dolayı ise kendimizi muhasebe etmeliyiz, yok yalnızlığımız olgunluğumuzdan ise yolumuza devam etmeliyiz. İtham edilmekten korkmadan içli ve içerikli bir bilinçle imtihanımızı vermeye devam edeceğiz. 

Çağın kabullerine kökten kabulcu yaklaşmak bizi çağın kontrolüne, kökten red etmekte bizi çağın dışına atacaktır. Burada esas olan yaşadığımız anı mutedil yakalamak ve yaşamaktır. Mutedil ve muvahhid şahsiyet sürekli muhalif şahsiyet değildir. 

Yaşadığımız onca kaos ve kargaşa bizi ya duygusal alana yada tepkisel akla mahkum ediyor. Oysa esas olan ne duygusal akıl ne de tepkisel akılla düşünmektir. Düz mantık  ve tek akıllardan kuşatıcı tespitler ve değerler çıkmayacaktır. Batıdan gelen her şey "batıl" , doğudan gelen her şey "dogru" denkleminden kendimizi azade kılıp hikmeti yakalamak müslümanın sorumluluğudur. 

Bir değere sahip olmakla onu üretime ve harekete geçirmek arasında çok ciddi farklar var. Kendisi yoksulluktan kavrulan ama her seferinde benim topraklarımda bunca zenginlik var deyip kendini tatmin eden kimseler gibi İslama yaklaşamayız. Esas ve çözüm üretecek olan, kaynaklarımızın varlığını bilip onlar üzerinden ucuz tatminiyetler yaşamak değil; onları insanlık için üretime ve harekete geçirmek olmalıdır. Bu ruhun inşası için "derin yapılara" değil "derin düşüncelere ve insanlara" ihtiyacımız vardır. 

Aziz olmak ve aziz İslam'ın şahidi olmak bizde bir üstünlüğe değil ağır bir yükümlülüğe ve sorumluluğa dönüşmelidir. Bu aziz sorumluluk, bizleri hazırcı, şablonik söylemlere değil akıllı, ahlaklı ve azimli mücadelelere ulaştırmalıdır. Aziz olmanın yolunun azimli olmaktan geçtiğini hepimiz bilmeliyiz. Ve bu yolda önce akledip sonra azmetmeliyiz. Akıldan yoksun azimden sadece yorgunluğun çıktığını onca tecrübeden sonra anlamalıyız.

Son olarak yaşadığımız bu çağda mutlaka evrensel ve değişmez değerlerimiz olmalıdır. Bu değerler değişen dünyada bize tutunacak dayanak sağlar, değişimin bizi yok etmesinden kurtarır ve bize devamlılık kazandırır. Ancak tutunduğumuz bu sabiteler bütün gelişim ve değişim imkanlarını ortadan kaldıracak şekilde sabitleşirse süreklilik kaybolur. Sürekliliğin kaybolduğu yerde insanlar kısır bir döngüye mahkum olur. Kendi irade ve korkularıyla oluşturulan bu döngüyle düşünce ve hareket kendisinin sonunu getirmiş olur...

Unutmayalım ki "Biz İslam'a sahip değil aidiz". İslama, sahiplik psikolojisiyle yaklaştığımız zaman çok ciddi hataları İslam adına işleriz.Ama biz islama aidiz deyip aidiyet psikolojisiyle yaklaştığımız zaman İslamın nice güzellikleri hayatımıza açılır.