Kendimi bildim bileli ara-ara sözde bizim ordumuz özde ABD yaverleri generallerin idare ettiği askeriye fırsat buldukça buldozer gibi Anadolu insanının üzerinden geçiyordu. Ben iki darbe ve bir darbe kalkışması gördüm. Arada bir 27 Nisan gibi homurdanmaları saymazsak tabi.

Bizzat yaşadıklarım; 1980 darbesi ve 28 Şubat müdahalesi.

1980 darbesi, PKK örgütünü besledi, binlerce Kürt vatandaşlarımızı Diyarbakır cezaevine alarak orada bir türlü gayri insani muameleye mazur bırakarak PKK’ye sempatizan ve militan yetiştirdi, ülkemizi dolar bazında %50 fakir düşürdü, başımıza askeri cunta ürünü bir Anayasa bela etti, öyle şimdiye kadar defalarca anayasaya müdahale ettik, ama özüne dokunulamıyor. Evren ve arkadaşları suçlu bulunda, rütbeleri söküldü ama çıkardıkları 82 Anayasası orada duruyor. Bazı defolu vatandaşlarımız da “Sakın ha! bu Anayasaya dokunamazsınız” diyorlar.

28 Şubat Anadolu insanının canına okudu, İmam-Hatiplerin önünü kapatmak için meslek liselerinin içini boşalttılar, bilinçsiz vatandaş kahır ekseriyet çocuklarını diğer liselere gönderdi. Sonuç milyonlarca mesleksiz ve mesnetsiz bir nesil/nesiller yetişti. Üretimimiz düştü, hür teşebbüs ruhumuz darbe aldı. İslam’ın üzerine öyle çulladılar ki çocuklar 12 yaşına gelmeden Kur’an dersine gidemezdi, aramalarda Kur’an-ı Kerim sakıncalı malzeme olarak toplanıyordu, başörtüsü zulmü dünya çapında ibretlik oldu, bugünde başını örten kimi gafiller de, “emrolunduğun gibi dosdoğru ol” ayetini protesto edecek kadar iki kuruşluk oldular.

Bir de 15 Temmuz darbe kalkışmasını yaşları 25 ve yukarısı olan bütün vatandaşlar olarak bizzat yaşadık.

O gece oğlumun düğünüydü, dolayısıyla ilk bir iki saati tam fark etmedik, ama haberimiz olur olmaz sahaya indik. İlk defa darbe kalkışmasına karşı halk sokağa inmişti.

15 Temmuz kıyamı motivasyonunu Ezan, Sala, Tekbir, Vatan ve Bayrak’tan aldı. İnsanımız bu değerlerle sahaya indi, bu düşünceyle kıyam etti ve kimisi şehit kimisi gazi oldu. Aslında bunu bir gerekçe göstererek devleti bu değerlerle barıştırabilirdik, ama bu fırsat kullanılmadı.

Birilerine hoş görünme uğruna Demokrasi şehidi dediler, milli birlik ve demokrasi dediler, evirip çevirerek ruhundan uzaklaştırdılar.

Milletin bayramına Devlet el koydu. Kimse o gecenin ruhunu, kahramanlarını aramıyor bile. Birçok hırsız arsız 15 Temmuz Gecesinin arkasına sığınarak kişisel menfaatler elde ediyorlar.

Diyarbakr’da 27 günlük programını ben, hacı Mehmet Arzu, ve Av.Raşit Ocak yapıyorduk, ama 10 yıl aradan geçti, bir gün birileri bizi çağırıp “hele gel arkadaş o gece neler yaşandı” diye sormadı.

Benin oğlum ile gelinim acil bir karar alarak oğlum gelini baba evine bırakıp kendisi sahaya iniyor, bunu toplantıda Diyarbakır Valisine söyledim, empati yapıyorum şu emsali görülmemiş kahramanlık örneği olan vatandaşı, programa çıkarır konuştururdum ama öyle bir hassasiyet  görmedim. Dengbej adı altında birilerini platforma aldılar, o tuhaf sesleriyle ne dedikleri bir kelime dahi anlaşılmadığı şeyler geveliyorlardı.

İlk yılın programını yapan üç vatandaş olarak biz programda konuşturulamaz mıyız? Oradan buradan gelen birileri bizden daha mı layık, elbette ki değil. Ama onlar bilirler ki o gecenin kahramanları platforma çıkarsa katılımcıları yarısının dizi titremeye başlayacak.

15 Temmuz kahramanları aranıyorsa 2016 yılı 15-16 Temmuz gecesi meydanda olanlara baksınlar. Asıl kahramanlar orada, ondan sonra zaten etraf münafıklarla oldu.

Birileri siyasi nüfuz peşinde dursun. bir başkası cebini doldurmak için çalışsın biz va’dımız, ahdımız üzerineyiz. Bizim için Ezan, Sala, Tekbir, Vatan ve Bayrak önelidir, biz bu değerlerimizi savunmaya devam edeceğiz, bu değerlerle barışık yaşamaya çalışacağız.

Allah herkesi niyeti ile muamele eylesin.

Amin demeniz dileğiyle.

Eyüphan Kaya

Müslüman Dünya Medya Grubu İmtiyaz Sahibi