İnsanı insan eden İslam’ın temel değerlerini yaşamak varken sözde medeni dünyanın çiğ kavramlarıyla yaşamak akıl kârı değildir diye

düşünüyorum.

Anneler günü, Babalar günü, Sevgililer gün sembolik, aldatmaca günlerdir. hele ki sevgililer günü zinayı meşrulaştırmak için bir araçtır. İşin yok kendini Müslüman say, sen nasıl yaşıyorsan sen osun.

Peygamberimiz(sav); “Bir kavme benzeyen, o kavindendir” buyuruyor, atasözü de “inandığınız gibi yaşamazsanız yaşadığınız gibi inanırsınız” diyerek bu hadisi doğruluyor.

Yüce Allah, “Anne babanız biri ya da ikisi yaşlanınca onlara “öf” bile demeyin, onların huzurunda tevazu kollarını indirin” demesi aslında zımnen onlarla bir arada yaşamayı emrediyor.

İslam dinine göre insanın babası gayri müslim bile olsa bakıma muhtaç ise ona bakmakla yükümlüdür. Cihada gitmek isteyen bir sahabe için Peygamberimiz(sav) “sen git annene hizmet et, senin cihadın odur” demesi ne kadar da manidardır.

Ne ilginçtir bir evladın anne babasının yanında kalma ısrarı dahi boşanmaya sebep olabiliyor. Böyle dandik yasalar bize yakışır mı? Yasama organı olan Meclis buna nasıl ilgisiz kalabiliyor? anlamakta zorlanıyorum.

Bir yanda sevgililer günü münasebetiyle insanlar birbirine sahte gülücükler dağıtırken, diğer taraftan genç evlilere; “vay sen Allah’ın emri Peygamber’in kavliyle nasıl iki şahit huzurunda evlendin” diyerek babayı ceza evine gönderip, anneyi çocuklarla boynu bükük bırakan yasalar kimin yasaları ey vurdum duymaz vekiller… siz böyle meseleleri dert etmeyip mecliste neyle meşgulsünüz?

Benim oğlum sağlıkçıdır, diyor ki “genç evliler hamilelik testi için hastaneye baş vurunca “gönüllü beraberlik” olarak kayda geçiriyoruz, yoksa erkek ceza yer.”

Neyse işi rayından çıkarmayalım. Gelelim Babalar gününe, Babalar bizi karşılıksız seven, bizi beslemek için, yetiştirmek için gayret sarf eden, iyilikleri altından kalkamayacaklarımız kıymetli değerlerimizdir. Onların hakkı ödenemez, ancak onlardan helallik alarak kurtulabiliriz. Onlara gereken hizmeti vermek, sahiplenmek, yanı başlarında olmak bizim vazifemizdir.

Peygamberimiz bir gün Cuma hutbesi için minbere çıkmış üç defa “amin” dedikten sonra hutbeyi okumaya başlamış, sonradan sahabe sormuş mesele neydi ya Resulüllah? Resul-ı Ekrem(sav) demiş ki; “Cibril-i Emin dedi ki; *Yanında ismin zikredildiği halde sana salat ve selam getirmeyene yazıklar olsun, amin dedim.

*Ramazan ayına kavuştuğu halde günahları af olmayan kimselere yazıklar olsun amin dedim.

*Anne babası yanında yaşadığı halde Allah’ın rızasını kazanmayan kimselere yazıklar olsun amin dedim.

Bu hakikat ortadayken hala Babalar günü deyip gavur kültürüne tenezzül edenlere yazıklar olsun demek de bana kaldı galiba.

Üç günlük dünyadır, ya keyfine göre yaşayacaksınız ya da İslam’ın emrettiği dairede adam gibi yaşarsınız. Tercih sizin, ama ölüm ötesi yaşam Kur’an-ı Kerim'in ortaya koyduğu, peygamberin izah ettiği gibi olacak, haberiniz olsun.

Vesselam.