Son zamanların kanayan yarası:
İbadetleri linç etme modası, kibir ve riya çabası…

“Kâbe’den selâmlar.”

Kâbe, bu amelinle niyetinin arka planını dillendirebilseydi ne derdi acaba?
– Ey abd-i âciz! Bırak hava atmayı da buranın havasını solu…
– Yâ hu! Beni bu işlere bulaştırmayın!
– Senin niyetin başka… Benden selâm kelâm gönderme.
– Bu paylaştığın resimle başkalarının da gösteriş yapacağını biliyorsun, değil mi?
– Ey Allah’ım! Ben kullarının bu işinden uzağım. Sen de onları benden uzak eyle!

En acısı da bu olsa gerek. Zira bu hareketin masum bir tarafını bulmak, zorlama bir çaba olur. Özellikle nafile ibadetlerin gizli yapılması gerektiği, yüzyıllardır bilinen bir hakikattir.
Ama minareyi çalan kılıfını hazırladığı gibi, belki bazıları için safiyane ve bilinçsizce yapılan ama genellikle riya kokan bu davranışın da gerekçeleri çoktan hazır. Şeytanın sağdan yaklaşmasına numûne-i timsal.

Siretlere öylesine sinmiş ki, böyle giderse korkarım bir zaman sonra hac veya umrenin rükünleri arasında bu paylaşmaları sayanlar bile çıkabilir.

“Binbir zahmetle kazandığın sevabı iki dakikada nasıl çarçur edersin?” sorusuna verilecek en açık örneklerden biri:
“Kâbe’den selâmlar…” yazısı.

Niye bu kadar iddialıyım?

Çünkü, “görmek” anlamındaki re'y kökünden türeyen riyâ (riâ'), hadislerde ve ahlâka dair eserlerde -süm'a (şöhret peşinde olma) kelimesiyle birlikte- “saygınlık kazanma, çıkar sağlama gibi dünyevî amaçlarla kendisinde üstün özellikler bulunduğuna başkalarını inandıracak tarzda davranma” şeklinde açıklanır.

İnsanlara duyurmak için bir amel işleyeni Allah (kıyamet günü insanların önünde) teşhir eder. Gösteriş için amel işleyeni Allah rezil eder. Yaptığı ibadette hem Allah’ın rızasını hem de insanların görmesini dileyen kimsenin ameli boşa gitmiştir. Ne kadar tehlikeli bir iş...

Resûl-i Ekrem (sav) riyayı “küçük şirk” diye nitelemiş; Allah Teâlâ’nın kıyamet gününde, gösteriş için ibadet ve hayır yapanlara:
“Ey riyakârlar! Dünyada amellerinizi gösteriş olsun diye kimin için yaptıysanız gidin onu arayın; bakalım bulabilecek misiniz?”
diye hitap edeceğini bildirmiştir. (Müsned, V, 428–429)

Muhâsibî (ö. 243/857), riyanın ağır ve hafif dereceleri olduğunu söyler:
Kulun, Allah için yapılması gereken bir ameli sırf insanlara gösteriş için yapması ağır riya,
Ameli hem Allah için hem de insanların beğenisini kazanmak için yapması ise hafif riyadır.
Bu hâdisenin riyanın hangi derecesine girdiğini hesap etmek zor olmasa gerek. Benzer sakıncalı davranışları da aynı kategoride değerlendirmek mümkündür.

Gazâli ise, gösteriş kastı arttıkça riyanın zararının artacağı, Allah rızası, ibadet niyeti ve sevap beklentisi arttıkça riyanın zararının azalacağını ifade eder.

Tam bir kılıç sırtı…

Saniyelik bir niyet sapması…
Kana karışan bulaşıcı bir mikrop gibi her yere, her kareye yayılan bu hastalığa bir “dur” demek lâzım. Bunun için kan nakli mi gerekir, iman takviyesi mi?

Ameli gizleme adabı,
Niyet tazeleme,
Paylaşmadan önce iç muhasebe belki çâre olabilir. 

Hasılı, önce kalbin tedavi olması gerekir.