Yaşım 16, 9.sınıf öğrencisiyim beni ilk mektepten beri yetiştiren anne babama öğretmenlerime duacıyım. Lisede İmam-Hatipli olmanın huzurunu, gurunu yaşıyorum.

Hem kendim için, hem toplum için yararlı bir mektebe gittiğime inanıyorum. Belki diğer liselere göre birkaç ders fazla görüyoruz, ama olsun bu beni yormuyor, mutlu ediyor, üstelik okul dışında da bu mesleki derslerin daha detayını öğrenmek için çalışıp çabalıyorum.

Malumunuzdur öğrencilik yaşlarında ne öğrendik öğrendik yoksa hayata atıldıktan sonra isteseniz de artık şimdiki kadar araştırmaya öğrenmeye zamanınız olmuyor. Çünkü yaşın getirdiği sorumluluk gereği çalışıp kazanmanız lazım, evlenip hayata değer katmanız lazımdır.

Bunu düşünerek 24 saatimin tamamını, uyku, ibadet ve küçük molalar hariç derslerime ayırıyorum, derslere çalışmak bana çok eğlenceli geliyor, çünkü öğrendiğim her şey bana değer katıyor, beni olgunlaştırıyor, sevap haneme yazılıyor. Yüce Allah’a şükürler olsun ki erkek imam-hatip talebesiyim, bu da Allah’ın bir lütfudur,  bu çarpık Kemalist sistemde bize bu imkanı veren başta İmam-hatipli Reisi cumhurumuza da idari karosuna da müteşekkirim.

Ne yazık ki çevremde bu okulların bu derece yararlı imkanlar sağladığını çoğu bilmiyor. Zaten diğer liselerdeki derslerin aynısını görüyoruz ayrıca birçok meslek ve tercihli derslerle de kendimizi yetiştiriyoruz, mesela bu geçen 6 ayda nerdeyse pratik Arapçayı konuşacak kadar öğrendim, zorda kalırsam kendini ifade edebilirim, böyle giderse son sınıfa gelene kadar galiba Arapçayı sökeceğim inşallah.

Aslında bu ders yoğunluğuna göre bizim iki diploma almamız lazım; hem lise diploması hem imam-hatip diploması almayı hak ediyoruz.

İslam’ın hassasiyetlerini, Allah’a iyi bir kulu olmanın yolunu, iyi bir insan olmanın gereklerini öğretiyorlar hocalarımız. Bir iki kültür dersleri öğretmenlerimiz var, ibadet açısından zayıftırlar ama bir eziklik içinde oldukları da fark ediliyor, inşallah onlara da ibadet nasip olur, ama şu var ki zamanında yaptığınız ihmaller kalbi karartır, bu yaştan sonra da ibadet zor gelir.

Evet matematik, fen, felsefe lazım ama ondan önce Allah’ı tanımak lazım, ilk işimiz, ilk hedefimiz iyi bir kul almak, o diğer tabii bilimler kolay işler baksanıza gençlerimiz ya Allah dediler İHA/SİHA yaptılar, ama rızayı ilahiye kavuşmak o kadar kolay değildir. Haddi teklif olan 15’inden sonra farzları yerine getirerek, sünnet ve vaciplere riayet ederek, helal, hayırlı bir tarzda yaşayarak sekerat-ı mevte kadar bu güzel hayati sürdürmek gerekir. Zor değil ama sabır gerektirir.  

Derslerim not açısından 90-100’den düşmüyor, çünkü ben not için çalışmıyorum, öğrenmek için derslerime dikkat ediyorum not zaten kendiliğinden geliyor. Hiçbir dersin sınavı için heyecanlandığımı hatırlamıyorum.

Allah Anadolu insanından razı olsun, camiye cemaate değer verirler, imamı hep bir adın önde isterler zaten ondan dolayı ÖNDER imam-hatip demişler. İşte görüyorsunuz ülkemizin başında bir ÖNDER’li var, sadece ülkemizde değil dünyada ağırlığı hissediliyor.

Tabi bu okula devam ediyoruz yarın öbür gün bir meslek nasip olur olmaz onu düşünmüyorum bile, Rezzak Allah’tır, önemli olan iyi bir insan olarak hayata hazırlanmak, tabir yerindeyse “eli karda gönlü yarda olmak.” Şerefli bir hayat her şeyin başıdır.

Evet imam-hatip olmak, ilahiyat okumak önemlidir, ama icap ederse bir sahada uzmanlaşıp üretken olmak da önemlidir, böyle giderse zaten sınav korkusu, stresi bende olmaz, çünkü burada öğrendiğimiz derslerden sorumluyuz.

Madem toplum bize ÖNDER adını uygun görmüş, bu sorumluluk atmosferinde olmalıyız, kendimizi ona göre hazırlamalıyız, rahmetli Aliya İzzet Begoviç’in manidar bir sözü var; “yer yüzünün öğretmeni olmak için gök yüzünün öğrencisi olmak lazım” diyor.

Bunun iki anlamı var, birincisi kainat kitabını okuyacaksınız, ikincisi de vahyin gölgesinde yaşayacaksınız. İşte o zaman her geçen gün insani kamil olma yolunda gün gün ilerlemiş olursunuz. İmam-hatip okullarının bunun için bir fırsat oluşturduğuna inanıyorum, okulumu seviyorum, bazı gereksiz insanları özgürlük adı altında “efendim kendinize zaman ayırın, bazen gezin tozun” dedikleri gibi gaflete düşmeden hayırlı işlerdeki çalışmalarımızdan dolayı yorgun düşmekten keyif alıyorum, Allah var arkadaşlarım da öyle, yani ortam da çok önemli malum cini şeytanlar kadar, insi şeytanlar da var, uzak durmak lazım.

Üç de tavsiyem var,

İlki velilere çocuklarınızı imam hatiplere gönül huzuru içinde gönderin, kendilerine de size de faydaları olsun,

İkinci tavsiyen öğrencilere bu okullara gelin burada tatlı bir yorgunluk yaşasanız da ileride huzurlu bir hayatınız olur,

Üçüncüsü de yöneticilerden bir talebim var, imam-hatip ruhu ile barışık olmayan öğretmenleri bu okullara göndermeyin, matematiğin, fennin telafisi olur, ama öğrencini itikadı zedelenirse telafisi zor olur, benden söylemesi. 

Selam ve dua ile yaşayın.