Fâilâtün fâilâtün fâilâtün fâilün 

Neylesem duymaz vefâsız ağlasam zinhâr beni
Her nedendir bilmezem ol zanneder murdâr beni

Düştüğüm hâlim `ayandır neyleyim görmez gözü
Kendi Yûsuf olmuş ammâ ol sanır bî-âr beni

Söylesem şekvâ görür arz etmesem isyân bilir
Her ne etsem râzı gelmez acz ilen bî-zâr beni 

Geçtiğim kahrın yolundan böyle bî-tâptır gönül 
İçtiğim kahr şerbetinden öldürür efkâr beni 

Mâdem âlem çarkı âşıklar için hicrân döner 
Her bakan anlar ki dertten Fâ'ik u ebrâr beni

Fâ`ik Enes DEMİR