İş bu dünyâ dediğin izbe pazar
Bir belâ mülkü ki fânî vü zarar

Kurulurken bu pazar sahneleri 
Kimi aklî kimi gönlüyle medâr

Satılır mâl u metâ kâr bu diye
Oturur âşık-ı dîdâr ağlar 

Neye düştün ne dilerdin a gönül
Yine dârdır yine hüsrân bu diyâr

Ne olur kır yüreğin pûtlarını
Bu olur 'aşk için ihsân u karar

Kimi yâr görse gönül fitne odur
Bir O var yâr sana ey dil bir O var

Fâik'ân âleme meczûb düşüyor
Âlemin böylesi gel gör ki mezar