Zamanların ve mekânların sahibi, yeryüzü ve içindekilerin, gökyüzü ve içindekilerin, makro ve mikro âlemin yaratıcısı ve mutlak hâkimi olan Allah’a hamdolsun. Yeryüzünü Allah adına imar etmekle vazifelendirilen eşref-i mahlûkat, âlemlere rahmet olarak gönderilen Hazreti Muhammed Mustafa’ya ﷺ, âline, ashabına ve onun izinden yürüyen tüm mü’minlere salât ve selâm olsun.

Takvimler değişsin ama kalpler yerinde mi saysın?

Yıllar eskisin ama biz eskimeyelim mi?

Aynı hatalarla, aynı günahlarla, aynı gafletle yeni bir yıla daha mı girelim?

Bir yıl daha geçiyor…

Geçen sadece zaman mı, yoksa ömrümüz mü?

Bir yaprak gibi savrulan günler mi, yoksa hesaba doğru akan bir hayat mı?

Gelin, bu soruların önünden kaçmayalım.

Gelin, aynaya bakar gibi kendimize bakalım.

Çünkü bu dünya, bizi oyalamak için değil; imtihan etmek için var.

Zulüm nereden gelirse gelsin, kimden sadır olursa olsun karşısında duralım.

Adaletsizliğe alışmayalım, haksızlığı normalleştirmeyelim.

Kinin, nefretin, benliğin ve bencilliğin yerine; merhameti, adaleti, kardeşliği ve emaneti koyalım.

Unutmayalım ki bu gidişat kader değildir. Bu hal değiştirilebilir. Ama başkalarını değil, önce kendimizi değiştirerek… “Allah, bir topluluk kendilerinde olanı değiştirmedikçe onların durumunu değiştirmez.” (Ra‘d, 11) Yeni yıl, işte bu değişimin adı olsun.

İnsan, niyeti kadardır. Niyeti ne ise ameli de odur; akıbeti de ona göre şekillenir. Resûlullah ﷺ bu hakikati şöyle haber verir: “Ameller niyetlere göredir.” (Buhârî, Bed’ü’l-vahy, 1)

Toplumlar fertlerin aynasıdır. İnsanlar nasıl varsa, öyle bir hayat, öyle bir düzen ortaya çıkar. Yüksek dağlara önce kar düşer, bereketli yağmur en çok ormanlara yağar. Yani değişim, önce merkezden; kalpten ve bilinçten başlar.

Dünyaya Bakınca Ne Görüyoruz?

Bugün nereye baksak zulüm görüyoruz, adaletsizlik görüyoruz. Kan, gözyaşı ve feryat var. Coğrafyalar yanıyor, masumlar suskun, zalimler hoyrat. Yüzler donuk, kalpler yorgun…

Peki neden?

Sebep çok, fakat en başta gelen şudur: İnsan, bu dünyadaki varlık sebebini unuttu. Hayata, insana ve kâinata bakışı bozuldu. Kitabından uzaklaştı. Nefsinin esiri oldu; şehvetin, hırsın ve dünyanın aldatıcı cazibesinin peşine takıldı.

Kur’ân bu hali ne güzel anlatır: “Onlar dünya hayatını severler ve önlerindeki ağır günü ihmal ederler.” (İnsân, 27)

İnsan Allah’ı unutunca, Allah da ona kendini unutturur. (Haşr, 19) İşte o zaman zulüm sıradanlaşır, merhamet kaybolur, adalet yerini menfaate bırakır.

Yeni Yıl Nasıl Olsun?

Gelin, bu gidişata bir dur diyelim. Gelin dünyayı değiştirmeye kendimizden başlayalım. Zulüm kimden gelirse gelsin, nerede yaşanırsa yaşansın karşısında duralım. Artık yeter diyelim. Kinin, nefretin, benliğin yerine sevgiyi; kirliliğin yerine temizliği; kargaşanın yerine huzuru koyalım.

Unutmayalım: “Allah, bir kavim kendilerinde olanı değiştirmedikçe onların durumunu değiştirmez.” (Ra‘d, 11) Değişim bir slogandan değil, bir kalp inkılabından doğar.

Sorularla Kendimize Dönmek

Bu kadar iç içe geçmiş, kangrenleşmiş sorunlar nasıl çözülecek? Önce durup kendimize şu soruları sormalıyız:

Ben niçin varım? Bu dünyadaki varlık sebebim nedir?

Yaratıcımla, kendimle, ailemle ve çevremle barışık mıyım?

Hayatımda sevgi, saygı, hoşgörü ve hukuka riayet ne kadar yer tutuyor?

Ölüm var mı? Elbette var. Ölüm, bir son mu yoksa bir başlangıç mı? Hesap, mizan, cennet ve cehennem gerçeğini ne kadar ciddiye alıyorum?

Resûlullah ﷺ şöyle buyurur: “Akıllı kişi, nefsini hesaba çeken ve ölüm sonrası için çalışan kimsedir.” (Tirmizî, Kıyâmet, 25)

Şu kısa ve geçici dünya için bu kadar koştururken, ebedî yurdumuz için ne hazırladık?

Yeni Yıla Yeni Bir Niyetle Girmek

Öyleyse yeni yıla niyetimizi güzelleştirerek girelim. Bakışımızı, duruşumuzu, söz ve eylemlerimizi gözden geçirelim. Kalbimizi kibirden, hasetten, kinden arındıralım; yerine sevgi ve merhamet tohumlarını ekelim.

Bugün karşımıza çıkan herkese selam verelim, tebessümü sadaka bilelim. Resûlullah ﷺ buyurur ki: “Kardeşini güler yüzle karşılaman sadakadır.” (Tirmizî, Birr, 36)

Aynada kendimizden başlayarak ailemize, komşumuza, yetime, yoksula ve bütün mahlûkata bu tebessümü esirgemeyelim.

Amelle Taçlanan Bir Başlangıç

Bu güzel günleri infakla süsleyelim. Sadaka verelim, bir hastayı ziyaret edelim, bir ihtiyaç sahibinin elinden tutalım. Çünkü Rabbimiz buyurur: “Sevdiğiniz şeylerden infak etmedikçe iyiliğe erişemezsiniz.” (Âl-i İmrân, 92)

Belki dünyayı değiştiremeyiz ama bir kalbi onarabiliriz. Belki bütün zulmü durduramayız ama bir mazlumun duasına ortak olabiliriz.

Duamız olsun.

Ya Rabbi…

Yeni bir yıla girerken Sana sığınıyoruz.

Bizi kendimizden Sana döndür.

Kalplerimizi imanla dirilt.

Niyetlerimizi ihlâsla güzelleştir.

Sözümüzü doğru, yolumuzu istikamet üzere eyle. Âmin

Ya Rabbi…

Bu yılı sevginin, merhametin ve kardeşliğin yılı eyle.

Zulmün değil adaletin, kibrin değil tevazunun yılı olsun.

Mazlumların duasına umut, zalimlerin kalbine korku ver.

Bizi dünyaya aldananlardan değil, ahireti önceleyenlerden eyle.

Ölümü unutanlardan değil, ölümü hazırlık bilenlerden kıl. Âmin

Ya Rabbi…

Evlerimize huzur, kalplerimize sükûnet, ömrümüze bereket ver.

Hastalarımıza şifa, dertlilerimize deva ihsan eyle.

Gençlerimizi ifsattan, ailelerimizi dağılmaktan muhafaza buyur. Âmin

Ya Rabbi…

Bu yılı iman, amel ve takva yılı eyle.

Bu yılı kendimize gelme, Sana yönelme yılı eyle.

Bu yılı insanlığın hidayetine, ümmetin dirilişine vesile kıl.

Dualarımızı kabul eyle Âmin

Ya Rabbi…

Bizi Sana kul, Habîbine ümmet olmaktan ayırma.

Âmin.

Temenni

Yeni yıl; sevgi, huzur ve kardeşlik yılı olsun.

Hukuka riayetin, adaletin ve barışın yılı olsun.

Kendimize gelme, özümüze dönme yılı olsun.

Sağlık, bereket ve hayırlı başarılar getirsin.

İman, amel ve takva ile dolu bir yıl olsun.

İnsanlığın kurtuluşuna ve hidayetine vesile olsun. Âmin.