Şehrimizi rezil ettiler!

Kim mi?

Din görevlisinden tutun esnafına kadar, mülki amirine kadar maalesef!

Olan şu ki Diyarbekir merkez Sur ilçesi Kurşunlu camisinin din görevlisi minarenin hoparlöründen Kur’an-ı Kerim okutmuş, niyetlerinizi bilemiyoruz ama bilinen şu ki; bazı işletme veya eğlence sahipleri de buna karşı şikayette bulunmuşlar.

İmam/müezzin beylerin ilmi açıdan Kur’an okutmanın doğru olup olmadığını istişare etmeden caminin minaresinden okutmaları da ilmi açıdan gereksiz bir davranıştır. İlim erbabı sorun oluşturacak davranışlara vesile olmamalıdır.

Dediğim gibi niyet okuma bizim işimiz değil dolayısıyla şikayet nedeni haklı da olabilir, haksızda olabilir. Haklı olmaları şöyle; “Kur’an okunuyorsa konuşmak caiz olmadığı gibi pür dikkat dinlemek lazım, hele ki saz caz, şarkı, türkü söylemek zaten apaçık günahtır. Şayet oluşan sıkıntı  böyle masumane bir niyetle olsaydı, bunun için hoca uyarılabilirdi.

Şöyle ki; “Hocam işimiz var, alışverişimiz var, Kur’an okununca konuşmamız caiz olmaz Kur’an-ı Kerimi okutmanın  farz ya da sünnet durumu da yok, mümkünse şu mübarek Kur’an’ı zamanlı zamansız  okutmazsanız iyi olur.” Din görevlisi de bir insan olduğuna göre her halde inadına inat “ben okuturum arkadaş” diyecek hali olmazdı.

Anlaşılan o ki, böyle bir iletişim sağlanamadı, yaptığım araştırmaya göre esnaf;“haşa, haşa biz nasıl Kur’an sesine karşı olabiliriz? sadece bu şekilde Kur’an okumanın doğru olmadığını dile getirmek istedik o kadar.” Gel de hak verme.Tabi şikayet edeni de araştırmadım, deşifre olması da hoş değil zaten.

Kaymakamın yaptığı tam bir tecrübesizlik ve başarısızlıktır. Mülki amir istisnai memurdur, devleti temsil eden önemli bir aktördür, daima kamu yararını düşünerek hal ve davranışlarına dikkat etmeli, bir karar verirken bin düşünmelidir. Maalesef bu konuda böyle bir tecrübeyi göremedik. Eğitim fakültesinde okurken Eğitim yönetimi adlı bir ders almıştık, oradan aklımda kalan bir ifade vardı. “Yönetimde mümkün olduğu kadar maiyetini informal idare  edin, bir sorun ya da sıkıntı varsa beşeri münasebetlerinzi kullanarak çözün, yasa ve yönetmelikler, soruşturmalar son çareniz olsun.” Deniliyordu.

Maalesef bu süreçte hiçbir taraf makul davranmadı ve bunun sonunda hak etmediği halde şehrimiz için şu yorum ve değerlendirmeler yapıldı/yapılıyor.

*Bir din görevlisi Kur’an okununca konuşmanın doğru olmadığı dahi bilmiyor.

*Barların pavyonları nöbetini tutan kaymakamlık minarede okunan Kur'an için imam ve müezzini cezalandırdı, sürgün etti.

*Devlet fuhuş yapılan yerlerin nöbetini tutuyor, Kur'an okundu diye din görevlisini cezalandırıyor,

*Birileri tiyatral bir şekilde Ezan-Kur’an okuyan hocanın etrafında toplanan temsili vatandaş;

-Artık yeter, bu Kur’an sesi bizi rahatsız etmeye başladı…vs. diyorlar.

Peki sonuç ne?

Bilgisiz din görevlisi,

Kur’an sesinden rahatsız olan vatandaş,

Başarısız yöneticiler…vs

Kısacası Şehrimiz rezil ettiniz. Yazık günah değil mi? Maalesef oluşan intiba bu.

Başarı bu işin neresinde?

NOT: Diyarbakır'ın kalbi durumunda Sur gibi geçmişi şehrin kütürüyle yoğrumluş, Sahabe ordusu tarafından fethedilmiş, bir açık hava müzesinde bu kadar "çal patlasın,  vur oynasın" kabilinden eğlence yerine dönüştürmek de sıkıntılıdır, buna izin veren yetkili etkililere bir Diyarbakırlı olarak hakkımı helal etmiyorum.