Cumhurbaşkanı tarafından kamuoyuna açıklanan "Kırsalda Bereket Küçükbaş Hayvancılığa Destek Projesi", kırsalda üretimi artırmak, genç ve kadın üreticileri desteklemek ve meraya dayalı hayvancılığı daha kârlı hale getirmek amacıyla uygulanacak.

Verim ve sürdürülebilirlik esas

Projede yalnızca hayvan sayısının artırılması değil; verimlilik, bölgesel uyum ve sürdürülebilirlik temel ilke olarak benimsendi. Dağıtımlar, yöre, iklim ve mera yapısına uygun damızlık küçükbaş ırkları üzerinden planlanacak. Dağıtılacak ırklar ile dağıtım yapılacak il ve bölgeler, ayrıca başvuru şartlarına ilişkin çerçeve, Hayvancılık Genel Müdürlüğü (HAYGEM) tarafından belirlenerek ilan edilecek.

Kurumlar arası iş birliği

Proje, Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü damızlık güvencesi ve Ziraat Bankası finansman desteğiyle yürütülecek. Dağıtılacak hayvanlar, TİGEM işletmelerinde yetiştirilen damızlıklardan temin edilecek.

3 yıllık program

Proje, 2026–2028 yıllarını kapsayan 3 yıllık bir program olarak uygulanacak. Bu süreçte toplam 150 bin baş küçükbaş hayvan dağıtımı öngörülüyor. Dağıtılacak hayvanların en az 6, en fazla 18 aylık olması planlanıyor. Hak sahibi her üreticiye 95 dişi ve 5 erkek olmak üzere toplam 100 baş küçükbaş hayvan verilecek.

Kimler başvurabilecek

Belirlenecek üst sınırdan daha az hayvana sahip üreticiler ile hâlihazırda hayvancılık yapmayan kişiler projeye başvurabilecek. Kadınlar, gençler ile veteriner hekim, ziraat mühendisi ve gıda mühendisi gibi meslek mensuplarına öncelik tanınacak.

Başvurular Nisan'da

Başvurular nisan ayında başlayacak. Değerlendirmelerin ardından yılın ikinci yarısından itibaren hayvan dağıtımlarına başlanması planlanıyor.

Sağlanacak destekler

Projeden yararlanmaya hak kazanan üreticilere çeşitli destekler sunulacak. Ziraat Bankası aracılığıyla yüzde 100 faiz indirimine kadar Temel Hayvancılık Kredisi kullandırılabilecek. Kredilerde 2 yıla kadar ödemesiz dönem uygulanabilecek, toplam 5 yıl ya da 7 yıl vadeli ödeme seçenekleri sunulacak. Projeyle edinilen küçükbaş hayvanlar 1 yıl süreyle Tarım Sigortaları Havuzu (TARSİM) kapsamında sigortalanacak.

Hayvan teslimini takip eden aydan itibaren 12 ay boyunca, hayvan başına aylık 150 TL olmak üzere en fazla 100 baş için aylık azami 15 bin TL, yıllık toplamda ise 180 bin TL bakım ve besleme desteği ödenecek. Dağıtım yapılacak iller, yöreye uygun ırklar ile başvuru usul ve esasları Bakanlık birimlerince HAYGEM koordinasyonunda ayrıca duyurulacak. (İLKHA)

Genelde yaşı 60’ın üstünde olan şu emektar, güngörmüş vatandaşlarımıza huzurlu bir hayat yaşatmamız gerekirken, elinden gelen onları itip kakıyor, huzurunu kaçırıyor.

Ne yazık ki yasaların boşluklarından yararlanarak usul dışı emekli olanalar olduğu gibi, 40 yaşında emekliye ayrılanlar da vardır. Çoğu Bağ-Kur Emeklisi hem Emekli maaşını alıyor, hem de işinin başında, ama o da şikayetçi, şaşırdık kaldık.

Hele ki şu emekli vekiller nasıl oluyor da 200 BİN den fazla maaş alıyorlar? Yalan mı doğru mu hem emekli maaşını alan hem fiili vekillik maaşını alan vekiller armış, yazıklar olsun.

Şerefli bir abla olan Alev Alatlı ne demişti?; “her yasal hak helal değildir” 600 vekil arasında 6 tane Alev Alatlı çıksaydı şu meclis iyi iş yapardı, ama yok işte. Arkadaş memleketimizin her şeyi var ama iyi idare edilemiyor, “hırsız içeriden olunca kilit tutmuyor” maalesef!

*Ne yazık ki biz iktidara, iktidar bize benziyor, kim kime kazık attıysa. Maalesef Kemalist düzenin yetiştirdiği insan tipi bu.

Ben 53 aşında Öğretmenlik mesleğinden emekliye ayrıldım, hiç maaşımdan şikayet etmedim elhemdulillah, ama ne hikmetse emeklilerin de çalışanların da çoğu maaşından şikayetçi. 

Erken emekli olduğum için içim buruktu, çünkü daha 10 yıl çalışabilirdim ama sivil toplum sahasında kamu menfati uğruna yaptığım çalışmalarla az nefes aldım, yoksa aldığım maaş boğazıma yapışıyordu, babamın da bir sözü bana nefes aldırdı. Kanaat adamı düzeyinde olan babama aldığım maaş helal mı diye sordum, bana verdiği cevap şu oldu; “evladım sen eğer bu kabiliyetinde serbest çalışsaydın şimdi çok daha iyi bir durumda olurdun, 28 yıl devlete çalıştın üstelik primlerini ödedin maaşını afiyetle ye ve müsterih ol dedi.” Ben de babama hak verdim çünkü 6 yıl milli eğitimden istifa edip dershanelerde çalıştım, daima öretmen maaşının üç katı kadar maaş alıyordum.

Peki şimdi derdim dedir derseniz?

1-İktidar emekliye yanlış yapıyor, Cumhurittifakına gelen destek ağırlıklı olarak emeklilerden gelirken, ilgili yasaya rağmen 2.5 milyon Memur Emeklisine seyyanen zam verilmedi, bu haksızlığı emekli unutmaz.

*Bir an evvel 5 BİN lira da olsa refah payı adı altında emekliye bir ek destek verilmeli ve emeklilerden özür dillenmelidir. Paraları yoksa “nerden getirdin?” Sorusuna makul bir cevap vermeyen kimselerden tadarik edilmelidir.

2-Şu 18 Bin maaş alan emeklilerin evleri yoksa, kirada yaşıyorlarsa 2+1 ya da 1+1 şeklinde makul evlerde barınma imkanı kendilerine verilmelidir.

Gerçi evi olmayan emekli de az suçlu değil, kendine bir ev almak için çalışma ve çaba sarf etmen gerekirken, ne diye maaşını aybaşından ay başına bitiriyordun? O da ayrı bir dert.

*Emekli ikramiyenle bir kümes alamaz mıydın?

3-Kötü niyetli bazı sosyal medyacılar ve siyasiler var, emeklilerin durumunu su-i istimal ediyorlar.

*Vay efendim asgari ücret 22 BİN emekli 18 BİN alıyor,

*Kiralar 30 BİN, açık sınırı 30 BİN emekli 18 BİN alıyor,

*Emekli dışarıda bir yemek yiyemiyor,

*Emekli tatil yapamıyor,

*Emekliye avans müjdesi,

*Promosyon müjdesi..vs

Gibi gereksiz haberlerle emekliyi küçük düşürüyorlar. Bu saygısızlıktır.

Emeklinin iktidarla bir sorunu yok, geçim derdini yaşıyor, ikinci bir iş yapamıyor, ne yazık ki; iktidarın emekliler konusunda bir planı projesi yok. Cumhurbaşkanımızın ne kadar haberi var bilemiyorum, ama Ankara’dakiler para peşindeler. Para peşinde olanların basireti kapanıyor, kafaları çalışmıyor, baksanıza Aile Bakanı Mahinur hanım “Aile elden gidiyor” diyor ama Aile Bakanlğının politikaları aileyi eritiyor, dağıtıyor, huzursuz ediyor.

Habire kadını evden çıkarmak için yasa yönetmelik yaparsanız aile elden gidiyor demenizin bir anlamı olur mu? Peki niye bu işler böyle tersine gidiyor çünkü mesele para, AB fonundan para alıyor, bizimkiler o parayı bir kesim kadınlara yem olarak verip onları sokağa çekiyor, DEM’in Diyarbakır’da yaptığı gibi. Hay batsın sizin paralarınız.

*Şuna akıl sahibi bir insan iyi olmuş diyebilir mi? Çalışan kadına kreş yardımı ev hanımı olup evlat yetiştiren anneye katkı yok, yazıklar olsun bu tür uygulamalarla memleketin kaderini tehlikeye atanlara!

Kimisi diyebilir ki yahu bu konunun emeklilerle ne alakası var, var kardeşim var, orada yanlış, burada yanlış sonuç başarısız bir ekonomi ve fiyasko olur.

17 Milyon emekliden 2 Milyonu kaymak takımı onlar zaten oylarını kendine veriyorlar, üstelik ülkenin bu hale gelmesinde katkı ve kabahatleri var. Diğer 15 Milyon sağduyu sahibi kimselerdir, gördünüz işte, onlarla oyanınca yerel seçimlerde iktidara sarı kart gösterdiler, onları kırmızı kart göstermeye mecbur edenlere yazıklar olsun.

Bu ülkeyi iyi yönetin sakın ola paralarınıza para katmayın, emeklinin hakkını yemeyin.

Geçende bir utanmaz vekil 400 Milyon ver evimi sana vereyim diyor. Bu ülkede konumu ne olursa olsun emekli 100 Bin vermek enayiliktir. Şu Millet vekilliğini de bu yüksek maaşlardan kurtarın ayıptır ayıp! Elin gavuru dediğimiz kimseler maaş almıyor oturum başına huzur ücreti alıyorlar.

Geçende bir vekille bir aradaydık dedi ki; “vallahi bir ihaleye bile yanaştırmıyorlar beni, aralarında paylaşıyorlar”. Halimiz budur arkadaşlar, emekliye neden sıra gelmediğini anladık mı?

Allah bizi muhafaza etsin, bu memleketi bu milleti iyi insanların öncülüğünde düze çıkarsın, amin demeniz dileğiyle.

*Memur emeklisine ve daha az maaş alan diğer emeklilere 5 BİN seyyanen refah payı verin! Zaten yapılan hatanın telafisini yapamazsınız.

Benden söylemesi

Eyüphan Kaya

Diyarbakır Emekli Memur Sen Başkan Vekili

Emeklilerin çoğu mevcut şartlar dahilinde yeterli düzeyde çalışıp, emekliliği hak eden düzgün vatandaşlardır. Malumunuz birçok emekli türü var, ama ben memur emeklisi üzerinde iktidara; bir az Ekonomi Bürokrasisine yükleneceğim.

Hele şu beş ibrete bakın!

*Geçen sene yasalar delinerek Emeklileri seyyanen zamdan mahrum etmeleri,

*Genel olarak şirketi olan ya da ÇKS yardımı alan Emekliye Bayram İkramiyesinin verilmeyişi,

*Emekliye ayrılan memurun bordrosundan eş yardımın kesilmesi,

*Bazı mesleklerde 65 yaşını dolduran emeklilerin kuruma dönme hakkı yasal olarak olmasına rağmen dönmek isteyen kimselere dönüş imkânı verilmeyişi.

*Emekliye verilen zamdan her kademedeki emeklinin aynı oranda faydalanması… hepsinde de ayrı bir dert ayrı bir sıkıntı var.

Ben Emekli Memur-sen Diyarbakır Başkan Vekiliyim, dolayısıyla bu tür eleştirilerin odağında bir insanım.

Paran yoksa neden züğürt ağalık yapıyorsun arkadaş!

Emekli diyor ki; arkadaş madem senin memur ve emekliye verecek kadar paran yoksa sen ne diye 8000 lira seyyanen zam veriyorsun ve emekliyi bu zamdan mahrum bırakıyorsun? ilgili yasayı da delerek. Madem paran yok 4 Bin ver, 5 Bin ver ama herkese ver.  17 milyon emekliyi sen neden iktidara küstürüyorsun? Bu haklı soruya kim  bir izahat getirebilir? Kem/küm yapmakla da vatandaşı ikna edemezsiniz.

İyi kötü emeklilere Bayram İkramiyesi adı altında bir ödeme yapılıyordu, bir de baktık ki bazı emeklilerin hesabına aktarılmadı, ben de onlardan birisiydim, nedir mesele dedik? bir de baktık ki adımıza açtığımız şirketten dolayıymış, yahu şirket açmıştım en azında belli aralıklarla devlete vergi ödüyordum, fena mı yaptık yani? Sonradan hata düzeldi, ama bu emekliler bir daha üzüldüler.

Bir memur emekliye ayrılınca eş yardımı bordrosundan kesiliyor, neden eş yardımını kesiyorsunuz? Gariban memur emekliye ayrılınca eşi ondan ayrıldı mı? Ben MESK Bölge Başkanıyken SGK’ya 7 yıl önce itiraz ettik, üst kurula havale edildi, orada duruyor. Bir an evvel bu haksızlığın ortadan kalkması lazım. Kabul edilemez.

Kimi memur kıdem tazminatını alıp emekliye ayrıldıktan sonra bazı gerekçelerle geri dönmek istiyor, 65 yaşını doldurmamışsa, ihtiyaç da varsa böyle bir saklı hakkı var, ama her nedense el atında dönen olmuşsa onu bilmem, ama geneline bu rücu hakkı kapalıdır, bu doğru bir şey değildir.

Bir handikapta verilen zammın tüm emeklilerin maaşlarına aynı oranda yansıması, bu da izahı mümkün olmayan bir haksızlıktır. Bakanı da, Vekili de, Generali de, Genel müdürü de sıradan memur gibi aynı haktan yararlanıyor.

%20 zam ile biri 6 BİN diğeri 26 BİN fark alıyorsa bu hesapta bir yanlışlık var!

Bu haksızlıktır; 30.000 lira alana da 130.000 lira alana da %20’in zam artışını uygularsanız  düşük memurun maşına 6.000 yansırken diğerine 26.000 lira yansıyor, bu ayıptır, kusurdur, kamu hırsızlığıdır.

 Emeklinin maaşı emekli öğretmenin maaşının ki katı olmamalı!

Ayıca bir emekli genel müdür, bir emekli öğretmenden fazla ne yapıyor ki bu kadar yüksek maaş alsın haramdır haram! Zaten çalışırken bir eli yağda bir eli bağda, havası yerinde istisnai memur olmanın keyfini çıkarıyor, emekli olunca da ayrıcalıklı bir maaş alıyor, bu bir haksızlıktır, aynısı emekli general için de, bakan için de, vekil için de geçerli….boğazında kalsın! kalacak zaten.

Ben emekli bir öğretmenim, maaşımdan razıyım ama iki katım kadar maaş alan her kimse payıma düşen bir hak varsa helal etmiyorum. 20 BİN maaş alan emekli nasıl helal edecek?

Herhangi bir emekliye 100 Bin ve üstü maaş vermek enayiliktir!

Kardeşim bir önerim var, asgari ücret bir kişiyi besliyorsa 30 BİN, bir aileyi besliyorsa 40 Bin olsun emeklilerinde en az maaşı asgari ücret kadar olsun, en çok da iki asgari ücret kadar olsun, bu kadar basit. Bir milyon kadar emekliye ayda 100 BİN vermek enayiliktir.

Bakalım Vatandaşlık Maaşı başımıza ne bela açacak?

Şimdi yakında “vatandaşlık maaşı” diye bir ödeme vatandaşa yapılacak, hele bakayım bürokrasi onu nasıl yüzüne gözüne bulaştıracak? Yine vatandaşları Cumhur ittifakıyla karşı karşıya getirecek.

Kısacası Ekonomi bürokrasisinin ya kafası çalışmıyor ya da Cumhur ittifakına tuzak kuruyor, benden söylemesi.

Eyüphan Kaya

Diyarbakır Emekli Memur-Sen Başkan Vekili/Stratejist

Tüm Emekliler Sendikası Kadıköy’de kamuoyuna açıklama yapıca Müslüman dünya medya grubunun kamerasına haber oldular. Genel yayın yönetmenimiz Eyüphan Kaya onları dinledi, taleplerini haberleştirdi.

Emekli haklarına endeksli olan haklı talepleri şöyle sıralanabilir.

1-Memura verilen seyyanen ödenek bütün emeklilere verilmelidir.

2-5510 sayılı yasa çıkarılmasaydı bu gün en düşük emekli aylığı 56 BİN lira olacaktı, bu yasa kaldırılmalıdır,

3-İntibak yasası çıkarılmalıdır,

4-3600 ek gösterge bütün emekli memurlara verilmelidir.

5-Bayram ikramiyesi yılda dört defa verilmelidir, asgari ücret düzeyinde olmalıdır,

6-Sağlık kolay erişilir ücretsiz olmalı, sağlıkta soyguna son verilmelidir.

7-Emekli sendikalarının önündeki engeller kaldırılmalıdır,

8-Emekliler arasındaki ayrımcılığa son verilmelidir,

9-Emeklilerden eş yardımı kesilmemelidir

10-Toplu sözleşme masasında emekliye yer verilmelidir,

11-Emeklilerin ekonomik durumu gittikçe kötüleşiyor, buyur birleşelim hak mücadelesini verelim diyoruz.

Yorum-analiz;

Medeni insanlar edasıyla basın açıklaması yapan Tüm Emekliler Sendikası Üyelerini tebrik ediyorum. Toplu sözleşmelerde maaş iyileştirmeleri yapınca dikkate alınmasını bekliyorum.

Diyeceksiniz, bu kadar talepleri istemek doğru mudur? Ben de derim ki belki bazı maddeler ütopik olabilir, ama ben bunların üçü-beşi gayet haklı talepler değil mi? Milyonlarca emekli sıkıtı içinde yaşamıyor mu? Memur emekliye ayrılınca eş yardımını kim hangi hakla kesiyor? Eşler ayrılıyor mu?

Ben de bu arkadaşların açıklamasına destek olsun diye diyorum ki, Emekliye dokunmayın yanarsınız! Paramız yok diyorsanız neden kültür yolu festivalleri adı altında trilyonları heba ediyorsunuz. Kime ne faydası var?

Emekli Memur-Sen yöneticisi olarak yetkililerin emeklinin taleplerine dikkat etmelerini talep ediyorum.

Emekli Memur-Sen Genel Başkanı Ali Küçükköse’nin katılımıyla Diyarbakır Memur-Sen de Emeklilerin durumu ele alındı.

Birçok açıdan Emeklilerin durumu ele alındı, ama özellikle şu yanlışların bir an evvel düzeltmesi istendi.

1-Bir memur emekli olduğu zaman aile yardımı maaşından kesiliyor, bu kabul edilemez, çünkü yine eşiyle aynı ailenin bireyleri olarak yaşıyorlar, bunu kesmenin bir anlamı yoktur. Bir an evvel düzeltilmesi lazım.

2-Bir kız çocuğu babasından maaşından yararlanıyorsa ya da vefat eden memurun eşi kocasından kalma maaşı alıyorsa evlendiği zaman maaş kesiliyor, bu nasıl iş evlenince zengin mi oluyor? Bu uygulama evliliğin cazibeliğine gölge düşürmüyor mu? Önümüzdeki 10 yıl aile yılıysa bu tür yanlış uygulamaları ortadan kaldırmamız lazım.

3-100 BİN maaş alan emekliyle 20 BİN maaş alan emekliye aynı oranda zam vermek doğru değildir. Bu kaymak takımı kimseleri maaş artışı açısından aynı kefeye koymak haksızlıktır.

%10 zam verilse 20 BİN maaş alan 2 Bin artış alır, 100 BİN alan 10 BİN artış alır.Maaşlar arasındaki makas daha da açılıyor, adaletsizlik kabarıyor. Öyle bir haksızlık var ki bunların yüzünden emekliye zam istediğimiz zaman yüksek bir oran isteyemiyoruz.

*Peki çare ne uygun görülen zam oranı ters orantılı olarak maaşa yansıtmalıdır. Diyelim ki %10 zam verildi  en düşüm maaş alana tam yansısın, ama asgari ücretin beş katı maaş alana artış oranının 1/5’i yansısın. Dikkat etseniz bu şekilde kısmi bir adalet sağlanır.

4-Seyyanen zam muhakkak verilmelidir 4 mü?, 6 mı?, 8 mi? olur orasını bilemem ama muhakkak bir iyileştirme olmalı üstelik ilk yanlıştan dolayı nedeni de izah edilerek, emeklilerden özür dilenmelidir. Bir daha yasa dışı bir uygulamaya müsaade edilmemelidir.

5-Bir an evvel emekli memurlara sendikal hak verilmelidir, denildi.

Bundan 6 ay önceydi, babam için tam teşekküllü hastaneden sağlık durumunu tespit eden bir kurul raporu almak istedik. Fazla yoğunluğu yoktur, doktorları daha insani vasıflara sahip diye Silvan Devlet hastanesinden 93 yaşındaki babam için %93 oranında bir rapor aldık. Vasiliğini üstlenmek için mahkemeye müracaat ettim; hem büyük oğlu, hem de emekli olmam hasebiyle kendim vasilik için müracaat ettim.

Hakime hanım mezkur raporu kabul etmedi ve Salahaddin-i Eyyubi Devlet  hastanesinden bir daha raporun teyidini istedi. Normaldir dedik ve babamızı hastaneye götürdük, oradan da %93 rapor verildi, tam da bu iş tamam dedik, bir de baktık ki bu defa babamız Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesine göndermiş, gel de kahrolma 93 yaşındaki bu kısıtlı babamızı oraya buraya götürmek o kadar zorumuza gitti ki, nasıl söylesem bilemiyorum. Eğer siz bu durum karşısında rahatsızlık duymuyorsanız demek anormallik bendedir. Hele bir düşünün bu üç ayrı hastaneye kaçar defa bu yaşlı babamızı götürmüşüz?

Neyse aylar sonra babama Vasi olmam kabul edildi, bu raporu üzerine kanuni haktan yararlanarak bir araba almak istedik, bu defa bir daha mahkemeden izin gerekti, bir daha müracaat ettik. Bana vasilik kararı verilmişti, ona dayanarak alış-satış izni istedim, daha asil karar yazılmamış diye reddedildi, meğerse asil kararı geç yazmışlar ama cezasını biz çektik. Neyse bir daha müracaat ettim, takriben bir ay zarfında Hakime hanım bir karar verdi o da red kararı verilmiş maalesef.

Gerekçesine baktım şahsıma yönelik rencide edici ifadeler de var. Yok efendim kısıtlının arabaya ihtiyacı yokmuş da ben altıma araba almak istiyormuşum, bu ifade beni perişan etti, ben ki meslek hayatımın ilk yıllarında imam-hatip, sonrada öğretmenlik yapmış onurlu bir vatandaşım,  kasıtlı yalan ve hile hiç benden zuhur etmemiştir. Maalesef hilebaz da olduk.  bir yerdeki  çelişkide haklıydı bekli, malum yıllardır anne babamıza hizmet ediyoruz, ama adresi bir kardeşimin evindeydi, vasiliğini aldıktan sonra resmen adresime aldım, yıllardır bil fil babama baktığımız halde resmiyette yakın bir tarihte bize aldığımızı gözükmüştü, burası için tarih açısından bir tezat vardı, ama hakikatte öyle değildi tabi.

Ayrıca biz dört kardeşiz babam(93) ve annem(94) bazen kardeşlerimde de kalıyor, tabi yine en çok ilgilenen benim, getirip götürmede, sair hizmetlerde.

Hele bakalım Asliye Hukuka bu defa müracaat edeceğiz, inşallah oradan bir olumlu bir karar çıkar.

İşte görüyorsunuz Hakime hanım adalete, hukuka, yasalara uyup vatandaşın işini kolaylaştırması gerekirken tam tersine bize vere bildiği kadar sıkıntı verdi, sonunda da redd kararı verdi.

Günün birinde evinde kısıtlı biri olursa bize verdiği sıkıntının ne anlama geldiğini anlayacak ama iş işten geçecek.

Malumunuz emeklilerin  ekonomik durumu çok iyi değil, 2009 model bir arabam vardı sattım, çocuklarımdan da destek aldım, iki aydır olumlu bir karar bekliyordum ki araba alayım ama sonuç fiyasko, bu eziyettimiz boşa gitti, 10 gündür babam “oğlum beni köye götür” diyor ben de arabamız yok baba, araba alırsam seni götürürüm diyorum şimdi ona ne cevap vereceğimi bilemiyorum.

Türkiye Cumhuriyeti devleti vatandaşına bir değer vermiş, kısıtlı vatandaşına bakan vatandaşının işini kolaylaştırmak için bazı arabaların alım tercihinde vergi almıyor, vatandaş bu haktan yararlanmak için müracaat edince de bin pişman ediliyor.

Dilenci duruma düştük, bu süre içinde 40 defa adliyeye gitmek durumunda kaldım, yani kırk defa kemerimi açtım, artık adliyeye giderken o kemerin kime ne zararı varsa?

Şimdi bu kadar eziyetten sonra vazgeçsek de olmuyor, madem devlet vatandaşı düşünmüş bu hakkı vermiş, ki kısıtlı atasına bakan fazlasıyla bunu hak ediyor, yanı başımızda yaşlı engelli yatılı yeri var, onları her gördüğümde kahroluyorum, ayrıca her biri devlete epey yüklü bir maliyetle  oluşturuyor, biz yıllardır anne babamıza bakarak devleti o mali yükten de kurtarmışız, ama yine sıkıntı dönüp dolaşıp bizi görüyor.

Tabi kimi hakimlere göre yargı mensubu insanlar var, bir de ikinci sınıf vatandaşlar var; yalancı, dolandırıcı... bizi de bu gruta saydılar galiba, yalan söyleriz, eziliriz sorun değil.

Araştırdım fi tarifte İzmir’de yine Hakimin biri böyle olumsuz karar vermiş, Anayasa Mahkemesi kararı iptal etmiş, inşallah bizimki için Asliye Hukukta olumlu bir karar çıkar.

Ben mahkemelerin adaletin tecelli ettiği yerler olduğunu biliyordum, ama her zaman olmuyormuş işte.

Sanırım derdimi dile getirdim, artık ilgililerin bundan bir ders çıkarması lazımdır herhalde.

Bir de karar verirken; "Türk Milleti Adına" diyor, bu olumsuz kararı duyan herkes hayret ediyor,  sana  da verilmezse kime verilir diye hayret ediyorlar. 

Mahkeme vatandaşı rencide etmemeli, yarın mahkemede hak tecelli etse de gerekçeli karardaki rencide edici o ifadeler aklımdan zor çıkar.

Daha adil günlere diyelim.

Diyarbakır’ın işsizlik oranı hemen her dönemde Türkiye ortalamasının iki katıdır. Yani Türkiye’de işsizlik oranı %8 ise bizde %16’dır. Böyle bir durumda kamu iş alımlarıyla, geçici İş-Kur çalışanlarıyla bu şehrin sıkıntısını gidermek mümkün değildir, ama şehrin coğrafi tarzına göre düşünülen ve şehrimize nefes aldıracak olan, toprağımıza zenginlik katacak bir kaynağımız var;Silvan Barajı. Bu barajın hakkını verirsek şehrimize bir huzur kazandırabilir diye düşünüyorum.

Barajın tamamlanmasıyla, muhtemelen iki yıl sonra suyun toprakla buluştuğunu düşünürsek buna hazırlık yapmamız lazım, yoksa o su gelir toprağımızı da alır gider haberiniz olsun!

Toprağın ne kadar kıymetli olduğunu vatandaşımıza anlatabildik mi?      Bir avuç toprağın oluşması için yüzyıllar geçmesi gerektiğini biliyor muyuz? Yani canlı için kan ne kadar kıymetliyse yeryüzü için de toprak o kadar değerli olduğunu halkımızın yüzde kaçı biliyor?

Yaşı müsait olanlar bilir, eskiden toprak nadasa bırakılırdı, bazen birkaç yıl dinlendirilirdi, şimdi gübrenin zoruyla her yıl ekilip biçiliyor, dünya menfaati için toprağa nefes aldırılmıyor.

Unutmayın! bu toprağın tasarrufu senin/benim olsa da aslında toprak insanlığın ortak değeridir, onu muhafaza etmek de üzerimize vaciptir. “Burası benimdir, ben istediğim şekilde kullanırım” demek yabani canlılara ait bir yaklaşım olsa gerek.

Şimdi Silvan Barajıyla birlikte Diyarbakırlıların gündemine “sulu tarım” girecek. Sulu tarım ve ona bağlı ürün çeşitliliği profesyonel kimseler tarafından yetiştirilebilir. Dolayısıyla bu sahada bir çalışma olması için, her aileden bu alanda kurs almış birilerinin yetişmesi şarttır.

Bu konuda İş-Kur, Tarım İl Müdürlüğü ve Üniversite iş birliği içinde “Meslek Edindirme Kursları” için bir eylem planı dahilinde arazisi barajın sulama alanında olan her aileden en az birini yetiştirmesi lazım.

Malumunuzdur her fırsatta deniliyor ki Silvan barajı faaliyete girerse 300 bin kişiye iş/aş olur. O zaman bu yeni sahada en az 10 bin kişiyi yetiştirmek lazımdır diye düşünüyorum. Her defasında bin kişi kursa alında yüzer kişinden on sınıf, en az on dönem kurs açılır, artık kurs süresi ne kadar olur? Hangi konularda kursiyerler yetiştirilir? orası ilgili uzmanların işidir. Ama böyle bir kurs ciddi bir heyecan ve umut uyandırır.

Diyelim ki kurs üç ay sürse, o süre içinde kursiyere beli bir ücret de ödenir, bir cep haçlığı almış olurlar.

Ben bir ara kadim valimiz Münir Karaloğlu ile bu mevzuyu makamında konuşunca, sulu tarım için “sağlıklı iş, sağlıklı hayat” başlıklı bir yazı yazmıştım. Düşünün ayaklarınız suyun içinde çamur banyosunda, Akciğerleriniz yeşilliğin verdiği oksijenden temiz hava alıyor, başında güneş var, bundan daha sağlıklı bir hayat var mı? Bilemiyorum.

Diyelim ki bu talebim hafife alındı ve böyle bir hazırlık yapmadık, iki yıl sonra barajdan kanallara su verildi. Ne yapacağız o zaman?  Her halde gafil avlanma buna derler.

Onun için diyorum ki; baraj deyip durmayın ona hazırlık yapın!

Gerçekten Silvan barajı Diyarbakır şehri için bulunmaz bir nimettir. Değerini  bilmek  lazım.

Benden söylemesi.

Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi merkez Sur ilçesinde İskander Paşa Cami sokağında, Bavı Kal türbesinin az ilerisinde Halk Lokantası açmış, 4 çeşit yemeği 70 liraya servis ediyor.

Herkes faydalanabilir ama siz siz olun imkanınız el veriyorsa burayı garip gurabaya bırakın. Hatta gidin oraya askıda yemek için lokantaya para verin derim. Ya da bir yemek yiyin, iki yemek parasını verin, biri askıda olsun ne dersiniz?

Tabi belediyelerin böyle hizmetleri oluyor. Aç insana "hele bir az sabr et, yakında size destek veririz" diyemezsiniz.

Sene 2008 Ak Partide siyaset akademinse gitmiştim, yerel yönetimler dersine Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanı Mehmet Özhaseki gelmişti.

Dedi ki;

“Ben Kayseri’nin 16 ayrı noktasına aş evi açmışım, isteyen orada ücretsiz yemeğini yer. Eğer Kayseri’de aç insan varsa günahım onun boynunadır. Ama şunu da söyleyeyim muhtaç olmayan vatandaşlarımız orada yemek yemezler, geçende bir vatandaşımın evine çal kapı misafir oldum baktım akşam yemeği sadece çorba, adama dedim ki mahallenizde böyle bir yer var, muhtaç insanlara parasız yemek veriyor, niye orada yemek yemiyorsunuz amca? bana dedi ki evladım bizim çorbamız var, orada imkanı olmayanlar yesin, bu da düşünceli bir Kayseri bey efendisi tabi” demişti.

Yani sosyal hizmetler birçok ilimizde bayağı ileride ama bizde olmayınca bu tür küçük adımlar da dikkat çekiyor.

Vesile olanları tebrik ediyorum. Kimliği sorulmadan herkesin halk lokantasından faydalanması da önemli bir durumdur.

Büyük ihtimalle Belediyenin Meclis kararıyla olmuştur, böyle hayırlı işler için el kaldıranlardan Allah razı olsun, aza ehl-i iman ise tabi, çünkü iman etmeyen kimseye dua etmek dinen caiz değildir, zaten öyle bir beklentileri de yoktur.

Selam ve selametle kalın.”Daha nice hizmetlere” diyelim.

Kaynak:Müslüman Dünya medya grubu

YETERSİZ TEKLİFE HAYIR!

GELİRDE ADALET, ÜCRETTE DENGE İSTİYORUZ.

Kıymetli Basın Mensupları,

Değerli Kamu Görevlileri,

Memur-Sen Diyarbakır İl Başkanlığı olarak,

Hepinizi saygıyla selamlıyoruz.

8. Dönem Toplu Sözleşme görüşmelerinde,

Kamu İşvereni’nin sunduğu teklife karşı;

ortak tepkimizi göstermek,

Genel Merkezimizin Eylem Planı doğrultusunda

sorumluluğumuzu yerine getirmek ve

sesimizi İşveren’e duyurmak için bugün buradayız.

Kamu işvereni dün açıkladığı teklifte

2026 için %10 + %6,

2027 için %4 + %4 zam önerisinde bulundu.

Öncelikle;

İşveren Heyeti’nin bu teklifini yok saydığımızı ve

Gerçekçi bulmadığımızı belirtiyoruz;

Görüyoruz ki İşveren,

Tutmayan enflasyon hedeflerini baz alarak

Kamu görevlisine bu teklifi layık görmüştür.

İşverenin teklifinde;

Refah payı ve taban aylığa zam yoktur.

Gelirde adaleti sağlayacak oran yoktur.

Emekli ve emekçiyi gözeten bakış yoktur.

Kamu işvereninin bu teklifi;

memurun yaşadığı zorlukların

görmezden gelindiğini gösteriyor.

Teklif, kamu görevlilerinde

hayal kırıklığı oluşturmuştur.

Kira artış oranının %41 olduğu bir zeminde,

düşük belirlenmiş enflasyon hedefi kadar

zam teklif edilmesi kabul edilebilir değildir.

Bu teklif yetersiz ve geçersizdir.

Yıllarca dirsek çürütmüş,

gecesini gündüzüne katmış,

daha kaliteli kamu hizmeti için kariyer yapmış

memurlarımızın; niteliğini ve emeğini

değersizleştiren bir teklif olarak görüyoruz.

Kamu çalışanları arasında oluşan huzursuzluğu,

Ücretlerde oluşan adaletsizliği bu teklif gidermez.

Sayın Cumhurbaşkanımızın,

kamu çalışanları arasında

ücretlerin dengelenmesi hassasiyetinin

dikkate alınmadığı açıkça görülmektedir.

Geçmiş kayıplarımız,

Yüksek enflasyon,

Market/Pazar fiyatları,

Gelecek kaygılarımız,

İşverenin teklifine yansımamıştır.

Görüyoruz ki,

Kamu İşvereni 7. Dönem Toplu Sözleşmedeki

hatasını tekrar ediyor.

Altını çizerek ifade ediyoruz ki,

memurların ve emeklilerin

Kaybedecek 2 yılı daha yok.

Biz tutmayan hedeflerin,

adaletsiz Hakem Kurulu’nun,

Maliyenin sıkılaşma politikalarının

sonucunda kaybeden taraf olmak istemiyoruz!

Kıymetli Basın Mensupları,

Değerli arkadaşlar,

Memur-Sen olarak;

2026 yılının birinci altı ayında;

• %10 Refah Payı

• 10.000 TL Taban Aylığa Zam

• %25 oransal zam

İkinci altı ayında;

• %20 oransal zam

TEKLİF ETTİK.

2027 yılının birinci altı ayında;

• 7.500 TL Taban Aylığa Zam

• %20 oransal zam ve

İkinci altı ayında

• %15 oranında artış

TEKLİF ETTİK.

Refah payı istedik;

çünkü geçmiş dönem kayıplarımızın

giderilmesi gerekiyor.

Taban aylığa zam istedik;

çünkü görev aylığı ile emekli aylığı arasındaki

dengenin yeniden kurulması gerekiyor.

Oransal zam istedik,

çünkü kamu görevlilerinin

yüksek enflasyon altında ezilmemesi gerekiyor.

Enflasyon oranında zammın, zam olmadığını

İşverenin kabul etmesi gerekiyor.

Bu hususlara ilave olarak,

• İlave 1 derece verilmesini,

• Aileyi koruyacak tekliflerimizin kabul edilmesini,

• 1. Dereceye 3600 Ek Gösterge verilmesini

İstiyoruz.

• Akademisyenlerin, şube müdürlerinin, şef ve amirlerin

mali ve özlük haklarının düzeltilmesini,

• Mühendis ve Teknik personelin mali haklarının iyileştirilmesini,

• Yardımcı Hizmetler Sınıfının kaldırılarak uygun hizmet sınıfına geçirilmesini

istiyoruz.

• Bayram ikramiyesi verilmesini,

• Kira desteği sözünün yerine getirilmesini,

• Gelir vergisinin %15’e sabitlenmesini

İstiyoruz.

• Seyyanen ödemenin emekliliğe yansıtılmasını,

• Bütün gelirlerimizin emekliliğe esas sayılmasını,

• 4688 sayılı Kanun’un revize edilmesini

İstiyoruz.

Türkiye büyürken alım gücümüz de büyüsün,

Milli gelir artarken memurun refah düzeyi de artsın

istiyoruz.

Toplu Sözleşme Masası adaleti tesis edecek,

Dengeyi kuracak, eşitliği sağlayacak güce sahiptir.

8. Dönem Toplu Sözleşme uzlaşma ile tamamlanmalı,

Büyük ve Güçlü Türkiye hedefine,

Türkiye Yüzyılı vizyonuna yakışır şekilde imzalanmalıdır.

Toplu sözleşme masasının

1 haftadan az süresi var.

Bunun için İşveren Heyeti zaman kaybetmeden;

Çalışma barışını sağlayacak,

Müzakereye uygun,

Adil teklifi masaya sunmalıdır.

AKSİ TAKDİRDE,

Memur-Sen Başkanlar Kurulumuzun

Almış olduğu kararlar neticesinde,

“Memur-Emekli Nöbette Eylem Çadırı Kurulması”,

İŞ BIRAKMA,

Yürüyüş ve Ankara Mitingi Eylemlerimizle

Tepkimiz Devam Edecektir.

SON SÖZÜMÜZ ŞUDUR;

Adil ve acil teklif bekliyoruz.

Hepinize katılımlarınızdan dolayı teşekkür ediyorum…

GELİRDE ADALET, ÜCRETTE DENGE İSTİYORUZ

YETERSİZ TEKLİFE HAYIR !

Bu gün bölgemizde huzur ve sükunet varsa bu güne kadar aslanlar gibi sathı vatanı da seddi vatanı da  kahramanca muhafaza eden Güvenlik korucularımızın da payı vardır.

Onlar hep ekranların beş adım gerisinde kaldılar, karakol komutanlarının kahrını çektiler, üçüncü sınıf muamelesine maruz kaldılar, ama görevini terk etmediler.

Ne yazık ki bu  sessiz kahramanlar şu anda ekonomik bir dar boğaza girmiş vaziyettedirler. Silah aldıkları zaman kimsi bekar, kimisi yeni evliyken şimdi 5-6 çocuk sahibi olup çocuklarını dahi okutmakta zorlanıyorlar. Gelin vefa gereği hak hukuk adına bunları görmezlikten gelmeyelim onların hakkına sahip çıkalım.

Ne yazık ki Doğu Güneydoğu insanı genelde mağduriyet yaşarken bir mağduriyette Güvenlik Korucularına düştü.

Yaşı müsait olanlar bilir bir zamanlar güvenlik operasyonlarda öncü birlikler koruculardı, abdest alıp, iki rekat namazını kıldıktan sonra  müfrezeye alan açıyorlardı.

Ben hatırlıyorum Diyarbakır Hazro ilçesinin karakolunu bizim köyün(Kırmataş)’ın korucular koruyordu.

Gel gör ki bu gün ücret açısından asgari ücret düzeyinde hileli bir maaş onlara reva görülüyor, hileli diyorum çünkü 22 bin liranın içinde bir de sözde peşinen ödenmiş tazminatı da var.

Bir defa korucuların maaşı 50 binden aşağı olmamalı. Emekli olurken de makul bir tazminatla emekliye ayrılmalı, sayıları 48.000 civarında olan bu kara gün dostu güvenlik elemanlarına vefasızlık yapmayalım, ahlarlını almayalım, ayrıca bunların çoğu da eşleri ev hanımları, 5-6 çocuk sahibi kimselerdir, bu delikanlıları eş ve çocuklarına karşı mahcup etmeyelim.

Bakın Ferderasyon Başkanı Turan Öner bey bana ne göndermiş, gelin beraber okuyalım.

“Güvenlik Korucuları 40.yılında da Özlük ve sosyal haklarında bir Güncelleme olmadı.

Halen ek tazminat ile birlikte asgari ücrete endekslenmiş (22,104 tl) olarak geçimlerini sağlamaktadırlar.

Aktif olarak görev yapan 48000 bin Güvenlik Korucusu olan bir camia 2000'e yakın Şehit 3000'den fazla gazisi olan ve terörle mücadelenin gerçek kahramanlarını hiç bir şey yıkmadı, yıldıramadı ama ekonomik sıkıntılara karşı yenik düşmüş durumdalar.

Her bir Güvenlik Korucusu ortalama 6-7 nüfusa sahip ve çoğunlukla ev kirası  çocukların okumakta zorluk yaşıyor.

Sayın Cumhurbaşkanımızın 2025 yılını “Aile yılı” olarak ilan etmesi üzerine Güvenlik Korucularımız da aşırı boşanma ve intihar olayları gözlemlendi kredi ve borç durumları nedeniyle baş edemeyen Korucular aile sorunları ile karşı karşıya kalıyorlar. DEVLETİMİZİN yetkilileri ve Hükümet yetkilileri bu konuyu acilen çözüme kavuşturmak ve ekonomik şartların iyileştirilmesi için harekete geçilmesini arz ediyoruz.

Terörsüz Türkiye sürecinde Bu Yiğitlerimizin emeklerinin ve cefa çektiği uzun yılların ardından, refah ve huzurlu bir gelecek sunulması taleplerimiz içerisindedir. Devletin Emrinde Milletin hizmetinde olan bu Kahramanlara özlük ve sosyal hakları diğer Güvenlik güçlerimiz ile endekslenmesi bu Camiaya bir ödül ve vefa borcunun yerine getirilmesi demek olur. Saygılarımla

Turan ÖNER

Doğu ve Güneydoğu Anadolu Güvenlik Korucuları Federasyonu Başkanı”

Şimdi ben de yetkililere soruyorum;

48 BİN aile reisi bize dargın olacaksa,

Bize dua etmeyecekse, 

Evinde huzur olmazsa,

Birilerine alay konusu olacaksa,

Geçimini yapmakta zorlanacaksa,

Bu süreçte bu insanları ötekileştirilirse… gerçekten kayda değer bir iş yapmış olur muyuz?

Güvenlik Korucularının haklarına sahip çıkmak için ilgilileri düşünmeye davet ediyorum.

Bu konunun önemli olduğu kanaatini taşıyorum,  zaman vefanın gereğini yerine getirme zamandır.

Demedi demeyin!

Eyüphan Kaya

Ne yazık ki 12 yıllık mecburi eğitim sonunda “laf olsun, torba dolsun” şeklinde konuşan bir gençlik yetiştirdik. Meslek yok, mesnet yok , emek yok, şükür yok, kanaat yok, bazıları da ülkenin başkomutanına kılıç çekiyor, sizi çakallar!

Soruyorlar sokak röportajında, ülke ekonomisi nasıl gidiyor? Çoğu muzdarip, evet ekonomide kısmi bir duraksama var ama devlet Pandemi ve Depremlere rağmen, dünyada olup biten savaşlara rağmen çalışan da emekli de maaşını alabildi, kimse aç ve açıkta kalmadı, ama haberimizin olmadığı garibanlar da yok değil.

Gençlerimizin çoğu masa işi arıyor; çalışayım, üreteyim, ekonomiye bir katkım olsun diyen yok, çünkü meslek yok. Burada 12 yıl mecburi eğitimin de payı büyüktür, madem 12 yıl sonra bir işe yaramayan, makul  bir yorum ve değerlendirmeyi bile yaparken gerçekten bu yorum doğru mu? değil mi? Düşünmeyen bir gençlik yetişiyor o aman neden 4 yıllık liseyi mecburi eğitim haline getiriyorsunuz Arkadaş!

Ekonomi röportajlarında,

Ben nasıl evleneceğim?

Ben araba alabilir miyim?

Ben tatile gidebiliyor miyim?

Asgari ücretli/emekli 15 Bin kirayı nasıl versin?

Benim de dışarıda yemek yeme hakkım yok mu?...vs.

18-20 yaşlarında biri bunu söylüyorsa kafasının içi boş olduğu ve bu söyledikleri piyasanın ezber cevapları olduğunu insan rahatlıkla anlıyor.

Bu tür taleplerin olması için 20 yaşında olmak yetmiyor, 20 yıl çalışmak lazım. Sen hayata ne emek verdin ki ne istiyorsun?

Mesela benim evim var, arabam var, kıt kanaat geçinecek bir maaşım da var ama ben 28 yıl çalıştıktan sonra emekli olunca araba aldım, evi de Morgeç kredisiyle almıştım. Memurluk böyle bir şey, ha diye bir şeyin sahibi olamıyorsunuz, sabır ve akıl lazım.

Daha çok kazanmak istiyorsanız serbest çalışaksınız. Ne diyor ahir zaman peygamber Muhammed(sav); “Rızkın 9/10 ticaret ve cesarettedir.” Sen serbest çalışmaktan aciz isen devlete de katkın olmaz.

Ben 1997-2003 yılları arasında Milli Eğitim Bakanlığından istifa edip dershanelerde çalıştım, devlet o günün şartlarında maaş olarak 50 BİN veriyordu, ben 150BİN’de imza atmıştım, anlayacağınız bu süre içinde daima öğretmenin üç katı kadar maaş alıyordum, çünkü ben başarılı bir Kimya öğretmeniydim elhemdulillah.

Bak bakayım devlet memurları arasında kaç tane zengin görebilirsiniz bazı beyaz yakalı hısız arsılar dışında. Onların da sonu geliyor.

Tabi biz de ekonomik durumla ilgili, emekli maaşlarıyla ilgili eleştiri yapıyoruz, ama eleştirimiz muhatabımıza dokunmuyor, onları düşündürüyor.

Geçende yazıştım “emekliye dokunmayın yanarsınız” şayet birilerinden bir şey talep ediyorsanız, talep tarzınız itici olmamalı, kadim kültürümüz de bir ifade var; “Amaç üzüm yemek olmalı, bağcıyı dövmek olmamalı”

Peki bu gençlere bir nitelik kazandırmak için ne yapılabilir? Bu soruna cevap verecek  şöyle bir projemiz var.

e-gençlik adıyla bir portal oluşturup  18-30 yaş arası gençlerimizi buraya alalım ve bu vesileyle her gün gençlerimize bir şeyler öğretmeliyiz.

Bu portalde;

1-Gençlik nerede? En az yedi puton olmalı.

2-Yerel ve ulusal, kamu ve özel iş alımları,

3-Bazı faydalı kitaplar PDF ortamında portalde olmalı.

4-Bazı eğitici videolar,

5-Günün sözü… vs.

Ayrıca iş bulana kadar bu gençlere asgari ücretin 1/5’i oranında bir cep harçlığını vermek lazım.

Bu portalın bir ihtiyaç olduğuna inanıyorum.

Bu konuda siz ne düşünüyorsunuz? Fikrinizi paylaşmayı ihmal etmeyin.

Selam ve selametle kalın.

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, Yenikapı Kadir Topbaş Gösteri ve Sanat Merkezi'nde düzenlenen iftar programında esnaf ve sanatkarlarla bir araya geldi.

Cumhurbaşkanı Erdoğan, esnafa yönelik bazı müjdeleri verdi. Erdoğan, "İş yeri edinme ve ticari araç edinme esnaf kredi limitini 1,5 milyon liradan 2,5 milyon liraya çıkarıyoruz. Ticari araç edinme kredisinde sıfır araç yanında 0-5 yaş araçları da kredi için dahil ediyoruz. 2002'den bu yana esnafımıza sağladığımız indirimli kredilerin toplamı 582 milyar lirayı aştı." dedi.

Cumhurbaşkanı Erdoğan, "Esnaf ve sanatkarlık, her şeyden önce emek ve bereket gerektirir. El emeğinin göz nuruyla buluşması demektir, sanat ve zanaatın rızka vesile olması demektir. Esnaf ve sanatkarlık, alın teri dökerken kul hakkını gözetmek, nizam ve geleneği muhafaza etmek demektir. Dayanışmayı, saygıyı, diğerkamlığı ön planda tutmak demektir. Bin yıldır var olduğumuz bu toprakları alın teriyle, emeğiyle yeşerten, Anadolu'yu bizlere vatan eyleyen ecdadımız, medeniyetimizin en sağlam temellerini Ahi teşkilatıyla atmıştır." diye konuştu.

Geçmişte mesleğe başlayan esnaf ve sanatkarların Ahilik yemininin bugün de ticaret erbabına rehber olması gerektiğini belirten Erdoğan, şu ifadeleri kullandı:

"Bu yeminle esnaf ve sanatkarlarımız çalışmayı ibadet sayan bir anlayışla işini yapacağına, hakkın rızasını gözeterek halka hizmet edeceğine, cömertlik, doğruluk, dürüstlük, hoşgörü, güven, sevgi, sabır, dostluk, fedakarlık, adalet, kanaatkarlık ilkelerine ve komşuluk hukukuna bağlı kalacağına, eline, beline, diline, gözüne sahip çıkacağına, ölçü ve tartıda doğruluktan şaşmayacağına, kul hakkını gözeterek kimseye haksızlık yapmayacağına, helalinden kazanıp haram lokma yemeyeceğine, namusu, izzeti, onuru ve elbette kutsal değerleri üzerine söz verirlermiş."

Sosyal devlet, vatandaşını aç ve açıkta bırakmayan devlettir. Bundan 50 yıl önce kim fakir, kim zengin  biliniyordu,  fakir ile zengin arasında oluşan dayanışma ile bir nevi açlık sorunu giderilebiliyordu. Ayrıca bu gün fakirlik ve zenginlik kriteri değişmiş; o gün Buzdolabı, Çamaşır makinesi, Fırın gibi bir ihtiyaçlar yoktu, bir yıllık zahiresi olan fakir haline şükür ediyordu. Bu gün öyle mi?

Bu gün zenginler ve fakirler farklı semtlerde yaşadıkları için aralarındaki dayanışma da azaldı. Ben sahadan haberdar bir vatandaş olarak bakıyorum; muhtarlarda, sivil toplumda, siyasi partilerde bir sürü fakir fukara listesi var. Ayrıca kendi halinde olup kimsenin haberdar olmadığı fakirler de var. Eğer minnetsiz ve ayırımsız fert başına fakir vatandaşlarına asgari düzeyde belli bir miktar katkın olmuyorsa devlet olarak vay halinize!

Bir yandan Kızılay, diğer yandan Kaymakamlıklardaki Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Fonu, ayrıca belediyenin Sosyal Yardımlaşma birimi olmasına rağmen bir de ne görelim vatandaşların bir kısmına uğrayan yok.  Bazı göz açık vatandaşlar birkaç kalemden yardım alırken bazılarına da yardım ulaşamıyor. Bu bir koordinasyon eksikliğinden kaynaklanıyor ve bu koordinasyonu sağlayabilecek olan da devlettir.

Ben Ak partide Sur ilçesi belediye başkan aday adayıydım, 40 maddelik eylem planım vardı, bunlardan bir şuydu; yardıma muhtaç vatandaşlarımın bir yıllık gıda ihtiyacını bir defada vermeyi taahhüt ediyordum. Çünkü siz aç insana; “hele bir az sabret bir hafta sonra size uğrarım” diyemezsiniz. Ayrıca aç insanın kimliğini soramazsınız, ne demişler “bir belde de aç insan varsa o  beldenin  yöneticilerinde sıkıntı var” artık bu sıkıntı kavramının içini siz doldurun. 

Geçende hanımla birlikte Sur içinde bir fakire gıda paketi götürdük, evde erkek yok diye  ben ev gitmedim.

Kadıncağızın  kocası  ceza evinde, anne  baba ölmüş, üç  çocuğu ve üç  kardeşiyle yaşıyor, işte  bu  durumda devlet  fert başına asgari  geçim ihtiyacı kadar  minnetsiz ve ayrımsız katkı vermesi lazım.  Evde 7 kişi yaşıyorsa en azından 14 bin lira bu aileye  ulaşmalıdır diye düşünüyorum. Görüyorsunuz devletin imkanları her geçen gün artıyor, ama  devletin ilgili  kurumları eş güdümlü ve iş birliği içinde çalışmadığı için böyle sıkıntılı durumlar yaşanabiliyor.

Aslında gayretli, şerefli, halkını düşünen insanlara belediyeleri verebilseydik bu sorunların %51’i kendiliğinde çözülmüş olurdu. Sur belediyesi halka ucuz fiyata yemek veren lokanta açıyor, kim bilir buralarda kimler yemek yiyor? Bir ailenin çoluk çocuğunu alıp buraya yemek yemeye gitme durumu söz konusu olmadığına göre bir kesim zibidiler buradan otlanıyor demektir. Bu terör ve taraf siyaseti vatandaşı perişan etti. Vatandaş körü körüne bu DEM partisine oy verip belediyeleri onlara teslim ediyor, onlar da yetkiyi alır almaz  Kandilin talimatları dahilinde iş yapıyorlar.

Beşikten mezara kadar vatandaşın hizmetinde olması gereken belediye küçük bir azınlığın azgın fikirlerine hizmet ediyor. Yani bu belediyeler Ak partiye  verilse bu bakış açısıyla yine bir yere varamayız, düşün vatandaşın gözü belediyeye adam sokmakta, vatandaşın payına gelen parayı yandaşlarına peşkeş çekmektedir.

Kısacası  bu kadar zenginlik içinde vatandaşımın gözü yardım kolisindeyse burada bir sıkıntı var, bu sıkıntıyı giderecek olan da devlettir. Bir ilçenin belediye başkan adayı Ankara’da belli oldukça iflah olamayız, partinin ilçe danışma kurulu üç aday belirleyip genel merkez bu üç kişinden birini seçtiği gün bazı sorunlarımız kendiliğinden hal olacak diye düşünüyorum. Bakıyorum partiler her geçen gün devletten daha merkeziyetçi oluyorlar. Tabi bu da hayatın kalitesini düşürüyor.

Bu şartlarda dahi zoruma giden şey vatandaşlarımın yardım kolisine muhtaç olmasıdır. Koli yardımında ne var? Vatandaşın ihtiyacı ile kolinin içindekiler örtüşüyor mu?  Gıda yardımı dışında vatandaşın başka ne ihtiyacı var? Bu soruların cevaplarını tam bilemediğimiz için gönlümüz rahat değildir.

Benden söylemesi.

Mardin Tüketiciyi Koruma ve Bilinçlendirme Derneği Başkanı Musa Öztürk, Türkiye genelinde açıklanan asgari ücret artışının çalışanlar üzerindeki etkilerine ve yapılan diğer zamlar hakkında İLKHA’ya değerlendirmelerde bulundu.

Öztürk, özellikle temel gıda maddelerindeki fiyat artışlarının TÜİK tarafından açıklanan resmi enflasyon oranlarını geride bıraktığını ve piyasada yaşanan fırsatçılığın tüketicileri daha da zor durumda bıraktığını ifade etti.

Asgari ücret artışının çalışanların beklentilerini karşılamadığını ve enflasyonun halk üzerindeki etkilerinin giderek arttığını belirten Öztürk, fiyat artışlarının fırsatçılık boyutuna ulaştığını ifade ederek, üreticilere ve satıcılara vicdan çağrısında bulundu.

“Çalışanlara verilen yüzde 30’luk zam, diğer zam oranların oldukça gerisinde kaldı”

Musa Öztürk, açıklanan yüzde 30’luk artışın yeterli olmadığını belirterek şu ifadeleri kullandı:

“Yüzde 30’luk bu artış maalesef çalışanların beklentisini karşılamadı. 2024 yılı için açıklanan enflasyon oranı yüzde 44, TÜİK verilerine göre yıllık yeniden değerlendirme oranı yüzde 43,93. Kira artış oranı ise yüzde 60 olarak açıklandı. Ancak çalışanlara verilen yüzde 30’luk zam, bu oranların oldukça gerisinde kaldı. Bu durum, maalesef ekonomimizin düzenli gitmediğinin bir göstergesidir. Özellikle temel ihtiyaçlar başta olmak üzere, market fiyatlarının açıklanan enflasyon rakamlarının çok çok üzerinde olduğunu görüyoruz.”

Asgari ücret zammının daha ocak ayının başında bile erimeye başladığına dikkat çeken Öztürk, “Daha zammın açıklanmasından itibaren, özellikle satıcı kesim tarafından fiyatlar yukarı yönlü değiştirilmeye başladı. Aralık ayının ortasından itibaren marketlerde etiketlerin değiştiğini gözlemledim. Son bir haftada, özellikle aralık ayının 30-31’i ve ocak ayının ilk günlerinde marketlere baktım ve 5 gün içinde belirgin fiyat artışları olduğunu gördüm. Ekonomide kayda değer bir değişiklik olmamasına rağmen, fiyatların bu kadar hızlı artması fırsatçılığın bir göstergesidir. Ticaret erbabının bu tür davranışlardan kaçınması gerektiğini düşünüyorum.” dedi.

“Kısa vadede fiyatların düşeceğini düşünmüyorum”

Öztürk, mevcut ekonomik koşulların kısa vadede iyileşeceği yönündeki beklentilerinin düşük olduğunu ifade ederek, “Dar gelirli insanlar, temel ihtiyaçlarını karşılamakta zaten zorlanıyor. Daha maaşlarını almadan yapılan fiyat artışları vicdansızlıktır. Ticaretle uğraşan kesimlerin biraz daha vicdanlı ve merhametli davranması gerektiğine inanıyorum. 5 yıl öncesine kadar böyle bir durum yoktu. Maaş artışları açıklanıyordu ama fiyatlar bu şekilde artmıyordu. Bu durum artık bir alışkanlık haline geldi. Kısa vadede fiyatların düşeceğini düşünmüyorum. Ancak Maliye Bakanlığı’nın sıkı para politikalarını dikkate aldığımızda, enflasyonun zamanla düşebileceğini umut ediyorum. Yine de ocak ayındaki fiyat artışları, umudumuzu kırıyor. Ayrıca, maaş artışlarının enflasyonu artıracağı düşüncesine kesinlikle katılmıyorum. İnsanların alım gücünün artması, ekonomide daralmanın önüne geçer. Önümüzdeki 6 ay içinde enflasyonun düşmesini umuyoruz, ancak bu konuda çok fazla umutlu değiliz.” şeklinde konuştu.

Tüketicilere de seslenen Öztürk, haksız fiyat artışlarına karşı haklarını aramaları önerisinde bulunarak, “Tüketiciler, fahiş fiyat uygulamalarına karşı mutlaka ilgili kamu kurumlarına başvursunlar. Bu tür haksız kazançların önüne geçmek için birlikte hareket etmeliyiz. Üreticilerin, satıcıların ve tüketicilerin daha sağlıklı bir ekonomik ortam için sorumluluk alması gerekiyor.” diye kaydetti.

Sivil Toplum Kuruluşları toplumsal dengenin emniyet supaplarıdır. Çünkü bir ülkenin asıl sahibi ülke nüfusunun tüm vatandaşlardır, STÖ de vatandaşların sesi, soluğudur.

Bir toplumda Sivil Toplum Kuruluşları güçlü ise devletin ana erkleri; Yasama, Yürütme, Yargı dengeli işler ve hayat bir ahenk içinde yürür.

20 yılı aşkındır Sivil Toplum Kuruluşlarına verdiğim katkı münasebetiyle STÖ’leri için şu ifadeleri kullanabilirim, eğer arkanızda güçlü bir sivil toplum yoksa;

Siyaset sizi talan eder,

Bürokrasi size üstten bakar,

Militarist güçler size tokat atar… çık çıkabilirsen bu çetrefilli hayatın içinden. Güçlü bir sivil toplumunuz varsa yüksek sesle dengesiz kimselere uyarı vererek;

“Hele bir dur be adam, soytarı mısın, nesin?” der ve ortalık buz kesilir. Tıpkı Cumhurbaşkanımızın omuzu kalabalık birilerine “kes lan!” dediği gibi.

Milletin, memlketin zenginliğini düşüneceğine kendine bir şeyler topluyorsun, yetmiyor vazifeni de bihakkın yerine getirmiyorsun, o da yetmiyor dudak bükerek vatandaşa üstten bakıyorsun… seni gebeş seni.

“Devleti malı denizdir, yiyen ise domuzdur” ifadesinde olduğu gibi yedikçe şişiyorsun,

Bakan mısın?

Bakan yardımsı mısın?

Genel müdür müsün?

Mülki idarenin mensubu musun?

Sözde vekil misin? Her neyse!

Ya da bir partinin yönetiminde mi çalıştın? Cevap ver sene, bu zenginlik nereden geliyor?

Beytül malın metası 85 milyonun malıdır, sahipsiz sanma!

Bu gün takatin yerinde, iştahın var, yiyip içiyorsun, böyle gelmiş böyle gider sanma!

10 yıldır açıktan atandın, birileri elinden tuttu yarın da devam eder sanma!

Dünya küçüldü bir köy haline geldi Avrupa’ya kaçarsın  seni korur sanma!

Bu devran böyle gelmiş böyle gider yalanına kanma!

Bir gün aniden ölüm meleği yakana yapışırsa helalleşme fırsatın olur sanma?

Sivil Toplum Kuruluşları gerçekten halkın kuruluşları olsaydı sen bu toplumun içinde gezebilir miydin?

Gözü siyasette olan STK yöneticilerinin gözü çıksın!

Bu dengesizlik, bu başı boşluk, bu çalma çırpmanın asıl sebebi STÖ’lerinin oluşturduğu boşluk olsa gerek.

Sen sen ol, bulunduğum ortamda bulunma ben insan hakları aktivistiyim seni öyle bir bozarım ki feleğin şaşar.

Ben aylık 30 bin lira ile adam gibi helalimle yaşayan bir emekli vatandaşım sana ne oluyor ki 130 bin aldığın halde gözlerin sağa sola fırıldak gibi dönüyor, acaba nereden ne koparabilirimin derdine düşmüşsün.

Peygamberimiz (sav): Rızkın 10’dan 9’u ticaret ve cesarettedir. Bir tüccar, bir yatırımcı helalinden zengin olabilir, ama maaşlı biri zengin olursa haklı olarak durumundan şüphe ederim; acaba çaldı mı, çırptı mı? rüşvet mi yedi, görevini kötüye mi kullandı? Çünkü maaşlarla insanın zengin olması mümkün değildir. Bu devran böyle gitmez bilesin!

Dert büyük, bu kadarla iktifa edelim, olur mu?

Devleti sevk ve idare etmenin kolay bir şey olmadığını memuriyet hayatımdan biliyorum. Hele ki maaş hesabıyla çalışan memur mantığıyla.

Allah rızası için çalışmayı unutan, mesai satına bakarak iş yapan, “Acaba maaş dışı bir şeyler nasıl kazanırım” endişesini taşıyan üst memur kitlesine tasarruf tedbirlerini sorarsanız, olacağı budur. Üretmesini bilmeyen, ülkenin geleceği için bir vizyonu olmayan kimselerin göz dikeceği kaynak emekli maaşları olur.

Ne yapalım ne edelim, eli-ayağı tutmayan, ömrünü işine vererek hakkıyla emekli olan, sağa sola kaçma imkanı olmayan emeklilerden kesintiye gidelim diyenler var ya, kafası çalışmayan, devletin hazinesine göz dikmiş kırk haramilerdir. Aslında onları bir an evvel emekli etmek, ya da ihraç etmek lazımdır diye düşünüyorum.

Ülkemizde 17 milyon civarında Emekli var, Emeklinin yüzünü buruşturursanız bir çarpan etkisi yapar ve bu etki çocuklarına, torunlarına yansır bu yanlış karar vericileri fena halde hırpalar, hele ki siyasetçileri. Yemin ederim iktidar dahi değiştirir.En son yerel yönetimler seçiminde emeklilerin gösterdiği sarı kartı göremeyenler gaflet ve dalalet içinde yaşıyorlar.

Çalışın, üretin,  kazanın vatandaşlarınızı aç ve açıkta bırakmayın!

Takriben 900 bin üyesi olup varlığı his edilmeyen, emeklinin maaşında yaptıkları kesintiyle biriken paraların içinde yüzüp, gününü gün eden Türkiye Emeklileri Derneğinden kayda değer bir ses duydunuz mu?

Bakan ve Milletvekili emeklileri,

Genel Müdürler ve eski Müsteşar emeklileri,

General olarak emekli olanlar.

Aldıkları maaşı burada yazmak emektar emeklilere saygısızlık olur.

Bunların maaşlarına ayarlama getirseniz bir derce anlaşılır ama 20 BİN’in altında maaş alan emeklinin kazancına göz dikerseniz yanlış yaparsınız haberiniz ola!

Vatandaş yasal olarak çalışmış, emekli olmayı hak etmiş, bu gün artık başka bir iş yapacak takati kalmamışsa, fırsat bu fırsat deyip üzerine gideceğine, yapabiliyorsanız onlara katkı verin.

Ben genç ve dinamik bir öğretmenken, devletin aylık 50 milyonluk maaşı bana yetmeyince istifa edip aylık 150 milyon maaşla dershanelerde çalıştım; 6 yıl boyunca hep Milli Eğitim maaşının üç katı maaş alıyordum. Ama bu gün aynı şeyi yapamam. Bu maaştan başka bir gelirim yok, ama gel gör ki birileri devlet adına maaşıma göz dikmiş, vah ki ne vah!

Benim maaş yine nispeten iyi, ya 20 BİN’in altında maaş alan emeklinin durumuna ne demeli?

Emeklinin maaşı israfa gitmez,

Çarşı pazara canlılık getirir,

Torunların yüzünü güldürür,

Hayata pozitif katkı yapar bu güzellikleri toplumdan esirgemeye kimin ne hakkı var?

Kaynak istiyorsanız?

*Kürt meselesini çözün, güvenlik masraflarımız azalsın,

*Hukuki bir yapılanma ile 2/3 oranında cezaevlerini boşaltın,

*Devlet mekanizmasındaki israfları önleyin,

*Üretime ağırlık verin.

*Vergi kaçıranların peşine düşün.

*Gençleri evlendirin.

Göreceksiniz  bu memlekete nasıl bir bereket, bir huzur gelir.

Çalışan ve Emekliler Derneği (HAK-BİR) olarak bu yanlışların yapılmasına zinhar karşıyız ve diyoruz ki, sakın “Emekliye dokunmayın, yanarsınız!” haberiniz ola!

Eyüphan Kaya

HAK-BİR Kurucu Üyesi

Emekli Memur-Sen Diyarbakır Başkan vekili

Değerli Basın Mensupları;

Maaşlarımızda artan kayıplarımıza dikkati çekmek, hak ve taleplerimizin karşılanması hususlarını dile getirmek üzere bir araya gelmiş bulunmaktayız.

Kıymetli Arkadaşlar;

7. Dönem Toplu Sözleşme tekliflerimizi açıklarken, tutmayan hedeflerin, geçersiz beklentilerin ve gerçeği yansıtmayan politikaların maliyeti kamu görevlilerine ve emeklilere yüklenmesin demiştik.

Geldiğimiz noktada; tespitlerimizin doğru, tekliflerimizin haklı olduğu bir kez daha görülmüş oldu. Memur-Sen olarak; 2024 yılına ilişkin 3’er aylık maaş artışı teklif etmiş, 2024 ve 2025 yılı için % 10 Refah Payı istemiştik. Enflasyonist ortamda maaşların alım gücünü korumak, geçim mücadelesi veren kamu görevlileri için vazgeçilmez bir önemdedir.

2023 Ağustos ayında Kamu İşverenin %33 olarak öngördüğü 2024 yılı enflasyonu yukarı yönlü güncellendi ve bugün %47,09 olarak gerçekleşti. Kamu görevlilerine 2024 yılı için yapılan %25 maaş artışı 2024’te; birinci 6 ayda Mart ayından, ikinci 6 ayda ise Ekim ayından itibaren enflasyona yenik düştü. Bu oranlar, Kamu İşvereni ve Hakem Kurulu’nun maaş artış oranı belirlenirken doğru bir saptama yapmadığını, Toplu sözleşme masasındaki ısrarlı çağrı ve çabalarımızın yerinde olduğunu net bir şekilde göstermiştir.

Merkez Bankasının beklentisi, devletin hedefi, işverenin teklifi, hakemin kararı yanılan taraf oldu. Öyle ki Enflasyonda yanılanlar, enflasyona yenilenleri açık bir biçimde mağdur etti.

Ortaya çıkan bu tablonun düzeltilmesi için 2025 yılı Ocak ayı itibarıyla refah payının verilmesi elzem olmuştur. Kamu görevlileri ve emeklilerin beklentilerini de karşılayacak kayıplarımız telafi edilmeli, memur maaşlarına 2025 yılı için toplu sözleşme teklifimiz olan %15 oranında ek zamtalebimiz Ocak ayında mutlaka yerine getirilmelidir..

Kamu Görevlileri Orta Vadeli Programda hedeflenen büyüme oranları nispetinde büyümeden, taban aylığına yansıyacak şekilde refah payı almalıdır. gelir dağılımında ve vergi alımında adalet sağlanmalıdır. Az kazanandan az, çok kazanandan çok’ verginin alındığı, gelir vergisinin %15’e sabitlendiği adil bir vergi sistemi tesis edilerek çalışanlar yüksek vergi yükünden kurtarılmalıdır. Doğrudan ve dolaylı vergilerin baskıladığı maaş artış oranları ile alım gücümüz düşürülmemelidir.

Kamu işvereni, maaş artışlarında ekonomik ve sosyal dengeleri gözetilmiş, insan onuruna yakışır bir maaş düzenlemesi ve ek zam talebimiz için harekete geçmelidir.

Anayasal güvence altında bulunan Toplu Sözleşme kazanımlarımızın, bürokratik tercihler, tasarruf genelgeleri ve yüksek yargı kararlarıyla yok sayılmasının önüne geçilmelidir. Toplu sözleşme hükümleriyle elde ettiğimiz kazanımların dokunulmazlığı tesis edilmelidir. Tasarruf Tedbirleri kapsamına alınarak uygulanması engellenen “Koruyucu Giyim ve Fazla Çalışma Ücreti”nin eksiksiz uygulanması sağlanmalıdır. Servis imkanlarının kullanımında yanlıştan dönülmesi kıymetli olup, servis imkanlarının kırsalda çalışan eğitim ve sağlık çalışanları yoğunlukta olmak üzere tüm kamu çalışanlarını kapsayacak biçimde genişletilmesine yönelik çalışmalar hayata geçirilmelidir.

Hakem Kurulu kararı ve cumhurbaşkanımızın taahhüdü yerine getirilmeli, 1. Dereceye 3600 Ek Gösterge hayata geçirilmelidir. Emeklilere verilen bayram ikramiyesi kamu görevlilerine de verilmelidir. En düşük kamu görevlisi maaşı ek ödemeler ile beraber yoksulluk sınırının üzerine çıkarılmalıdır.

Sözleşmeli, ücretli, taşeron, vekil gibi her türlü güvensiz ve güvencesiz istihdam türlerine son verilmelidir.

Mülakat mağdurlarına ek atama açılarak mağduriyetleri giderilmelidir..

Yardımcı Hizmetler Sınıfı kaldırılmalı, Genel İdare Hizmetleri Sınıfına geçişleri sağlanmalıdır. Üniversite İdari Personeline tayin hakkı ve geliştirme ödeneği verilmeli, akademik zam talebimiz karşılanmalıdır.

Kamu personel sistemi gözden geçirilmeli, 4688 adil ve yetkin bir toplu pazarlığa imkân verecek şekilde revize edilmelidir. Emeklilerin alım gücünü yükseltecek ek tedbirler alınmalıdır.

Son olarak, buradan DEM’li belediyeler eliyle işinden, ekmeğinden edilen, hakları gasbedilen sözleşmeleri lağvedilen sürgün, sendikal ayrımcılık ve baskıya maruz bırakılan işçi ve memur kardeşlerimize selam gönderiyoruz. DEM’li belediye yönetimleri tarafından yandaşlarına belediyelerde kadro açmak amacıyla sudan sebeplerle işlerinden atılan emekçi kardeşlerimizin yanında çadır direnişi gerçekleştiren emek ve ekmek nöbeti tutan kardeşlerimize şükranlarımızı sunuyoruz.

Hepinize katılım ve desteğinizden dolayı çok teşekkür ediyoruz.

Toplumumuzda, sanayici ve işadamları derneklerine yönelik birkaç farklı bakış açısı, yaklaşım tarzı ve anlam yüklemesi bulunmaktadır.

1. Birinci Bakış Açısı:

Bazı insanlar, bu dernekleri "zenginler kulübü" olarak görmektedir. Onlara göre, SİAD(Sanayici ve İşadamları Dernekleri ) üyeleri tüm kârlı işleri ve büyük pastaları kendi aralarında paylaşır, yalnızca kendi menfaatlerini düşünürler. Paraya parayla ölçülemeyecek kadar fazla sahip oldukları, her şeyi maddi değerlerle değerlendirdikleri düşünülür. Bu bakış açısına sahip kişiler, kendilerinin bu güçlü ve zengin insanlar karşısında durabilecek güce sahip olmadıklarına inanır. SİAD üyelerinin kendilerini düşünmediklerini, yalnızca ticari kârlarını gözettiklerini savunurlar. Hatta, bu kişilere göre SİAD, bir ticaret kuruluşu olup, yardımda bulunsalar bile onların zenginliğine erişmenin imkânsız olduğunu düşünürler.

1. İkinci Bakış Açısı:

Bu bakış açısında olan kişiler, işadamları derneklerini eleştirmekten çok, kendi menfaat ve çıkarları doğrultusunda bu derneklerden destek beklerler. "Yanlarında bulunayım ki belki bana da bir pazar payı çıkar," düşüncesindedirler. Üretimlerini, ihracatlarını ve satışlarını artırmayı, işlerini büyütmeyi umarlar. İşadamları derneklerinin küçük işletmelere destek olması gerektiğini, ticaretlerinin daha üst seviyelere çıkması için ekonomik katkı sağlamalarını beklerler. "Onlar zaten çok iyi durumda, bizim işlerimiz de daha iyi olmalı, bu yüzden destek vermeliler," düşüncesi bu bakış açısının temelini oluşturur.

1. Üçüncü Bakış Açısı:

Bu görüşe sahip kişiler ise işadamları derneklerinin ticari faaliyetlerinde ihtiyaç sahiplerini unutmamaları gerektiğini düşünürler. "Artık yeterince zengin ve varlıklı oldular, şimdi sıra ihtiyaç sahiplerine destek olma noktasında," derler. Yapacakları ticari faaliyetlerde sadece kendi kârlarını değil, aynı zamanda fakir, fukara ve garip-gurebaya da yardım etmeleri gerektiğini savunurlar. Toplumun ekonomik ve sosyal ihtiyaçlarına duyarlı işlerde öncü olmalarını beklerler.

Oysa ki;

Sanayici ve işadamları dernekleri, ticari bir kuruluş değildir. %500-600 kâr dağıtan işletmeler hiç değildir. İşadamları derneklerinin kuruluş amacı ve yürüttükleri faaliyetlere baktığımızda, iş dünyasında iş insanlarının bir araya gelmesini, ticaret yapmasını, ticari birlikteliklerini güçlendirmesini ve iş birliği yaparak daha güçlü hale gelmelerini sağlamak olduğunu görüyoruz. Üyelerinin ihracat odaklı çalışmaları, ithalat yaptıkları ürünlerde katma değer yaratarak üretim yapmaları, ticaretin önündeki riskleri ve fırsatları değerlendirip, kriz yönetiminde başarılı olmalarını sağlayacak bilgilendirme seminerleri ve projeler sunma gibi birçok faaliyet yürütmektedirler.

Ayrıca, dernekler iş insanlarına, ticaretin nasıl daha verimli yönetileceği, işletme finans kontrolü, uzun vadeli ticari planlar oluşturma ve daha birçok konuda destek sağlarlar. Üretimi teşvik eder, üretilen ürünlerin ihracatını artırır ve istihdam sağlayarak ülke ekonomisine önemli katkılar sunmayı amaçlarlar. İş dünyasının ihtiyaç ve sorunlarına çözüm üretmek, onları çeşitli platformlarda temsil etmek bu derneklerin temel hedeflerindendir. Hem yurtiçi hem de yurtdışındaki sanayici ve iş insanları ile işbirlikleri kurma, ticari heyetlerle görüşme ve farklı ülkelerdeki ticari kuruluşlarla ortak çalışmalar yapma gibi faaliyetlerle üyelerinin ticari ilişkilerini geliştirirler.

Türkiye'deki iş dünyası açısından bu tür dernekler büyük bir öneme sahiptir. Son yıllarda Türkiye’deki işadamları derneklerinin sayısı hem nitelik hem de nicelik açısından büyük bir artış göstermiştir. Bu dernekler, iş insanlarına ekonomik, entelektüel ve fiziksel sermayeyi bir araya getirerek ticari faaliyetlerini geliştirme imkânı sunmaktadır. Amaçları, üyelerinin sosyal ve ticari ilişkilerini geliştirmek, hem ulusal hem de uluslararası alanda işbirlikleri kurarak ticari faaliyetlerini artırmak ve yardımlaşmayı sağlamaktır.

Bu amaçlar doğrultusunda 2013 yılında "Hak Sanayici ve İşadamları Derneği" (HAKSİAD) kurulmuştur. Kurulduğu günden itibaren HAKSİAD, üyelerinin ticari gelişimlerini sağlamak amacıyla yurtiçinde birçok toplantı, seminer, konferans ve sektör buluşmaları düzenlemiştir. Ayrıca, iş birliği ve güç birliği çerçevesinde üyelerinin ticari hacimlerini artırmak için danışmanlık hizmeti vermekte, ticari faaliyetlerde bulunmakta ve yurtiçi ve yurtdışında şubeler ile temsilcilikler açarak genişlemeyi hedeflemektedir. Üye sayısını artırma gayreti de derneğin önemli bir hedefidir.

Tüm bu çalışmaların merkezinde ise ticaret yapan iş insanlarının ticaretin kurallarına uygun hareket etmeleri, güvenilir ve dürüst bir bakış açısıyla ticaretlerini sürdürmeleri, manevi değerlerini, kişiliklerini ve ticaret ahlakını korumaları yer almaktadır. HAKSİAD, kısa sayılabilecek bir süre içinde üretim, ihracat, istihdam yaratma ve ithal edilen ürünleri katma değeri yüksek ürünlere dönüştürme alanlarında önemli başarılar elde etmiş, uluslararası ihracat yaparak ülke ekonomisine ciddi katkılarda bulunmuş ve bulunmaktadır.

Sonuç olarak; sanayici ve işadamları dernekleri, sadece ticari çıkarların peşinde koşan kuruluşlar değil, toplumun ekonomik, sosyal ve kültürel gelişimine katkı sağlayan önemli yapılardır. Bu dernekler, üyelerine işbirliği ve güç birliği fırsatları sunarken, ticari ve manevi değerleri de göz önünde bulundurarak, güven ve dürüstlük ilkeleri çerçevesinde faaliyet gösterirler. Üretim, ihracat ve istihdam yaratma süreçlerine katkıları, yalnızca üyelerine değil, ülke ekonomisine de önemli kazanımlar sağlamaktadır. Ticaretin ahlakını koruyarak büyümenin ve gelişmenin mümkün olduğunu gösteren bu dernekler, iş dünyasında sürdürülebilir bir kalkınmanın öncüsü konumundadır.

SELAHADDİN GÜNEŞ

Edinilen bilgiye göre, HSK, savcı M.Ç'nin Sinan Ateş cinayeti ve Gezi Parkı davası hükümlüsü Can Atalay hakkındaki görüşleri ile 

"Kurumlara, resmi işlemlere ve kamu görevlilerine hiçbir güven kalmamış", 

"Topraklar satılıyor, işgal ediliyor, demografik yapı bozuluyor. Devletin, kurum ve kuruluşların içi boşaltılıyor" 

"Adaleti olmayan devletin büyük bir çeteden farkı yoktur." 

ifadelerini içeren çeşitli tarihlerdeki sosyal medya paylaşımları üzerine inceleme başlattı.

HSK, incelemesi sonucu, M.Ç'nin açığa alınmasına karar verdi.

……..

Belki vazifesi/konumu bu paylaşıma elverişli değil, ama unutmayalım bu tür sıkıntılar ülkemizde yok değil. Biz bu sorunlarımızın üzerine gitmezsek sonumuz hürsan olur.

Bu tür işleri lehine çeviren kimi siyasetçi, bürokrat ve boynu kalın sivillerdir.

Birkaç yıl önce bir içle kaymakamı bir şeyler topladı ve gitti bir partide vekil adayı oldu, şu anda sivil hayatta at oynatıyor. Alsana bir delil.

İstanbul’un x ilçesinde belediye müftülüğe iş yapıyor, ama şişirilmiş fatura istemesine müftü onay vermeyince ortalık karışıyor, müftünün sürgünü geliyor Allah’tan müftü okkalı biri de Diyanet yer değişikliğini geri çekmek durumunda kalıyor.İkinci delil.

SYDV’ında çalışan bir dostum var, diyor baktım iki de bir gereksiz ödemelerin yapılmasını benden talep ediyorlar, ben itiraz edince kaymakam benim  görev yerimi değiştirdi.Üçüncü delil.

Bunlar aslında deveden kulak dostlar böyle gitmez, "devletin malı denizdir, yemeyen domuzdur" deyip domuz gibi yiyenler var.

Bu ülkeye yazık oluyor. Fakir fukaranın, garip gurabanın hakkını kim savunacak? Ama Sinan Ateş davası ile Can Ataklı hakkında ne demiş onu bilemem.

Benim de bir talebim var; bu ülkede dengesiz hareket eden bazı kimselerin yularını çekmemiz lazım. Hele ki masa, nisa, kasa konusunda zaafı varsa!

Eyüphan Kaya

muslumandunya.com.tr. Genel Yayın Yönetmeni

23-29 Eylül Ahilik haftası vesilesiyle bir mesaj yayınlayan TESK Genel Başkanı Bendevi Palandöken, ahiliğin yalnızca mesleki örgütlenme değil bir yaşam biçimi olduğunu ve ahilik geleneğinin temsilcisi olarak bu kültürü yaşatacaklarını kaydetti.

Ahiliğin yalnızca bir mesleki örgütlenme değil aynı zamanda bir yaşam biçimi olduğunu hatırlatan Palandöken, “Anadolu topraklarında mayalanarak nesilden nesle aktarılan Ahilik geleneği, sadece bir mesleki örgütlenme değil aynı zamanda bir yaşam biçimi, toplumsal düzen ve medeniyet tasavvurudur. Yüzyıllar boyunca toplumumuzun ekonomik, sosyal ve kültürel yapısının temel taşlarından biri olan Ahilik, dürüstlük, dayanışma, kardeşlik, yardımlaşma ve ahlaki değerlerle bezenmiş bir geleneğimizdir. Ticarette dürüstlüğü, üretimde kaliteyi, toplumsal yaşamda ise yardımlaşma ve dayanışmayı esas alan bir Ahi’nin başlıca ilkesi, 'Elini, dilini ve belini haramdan sakınmak’ olmuştur. Bu düstur günümüz modern toplumlarında dahi geçerliliğini koruyan ve her bireyin örnek alması gereken evrensel bir kuraldır.” dedi.

“Ekonomik hayatı düzenleyen ahilik toplumsal hayatı inşa etti”

Palandöken, “Bu yıl da büyük bir onur ve gururla Ahilik Haftası'nı kutlamanın mutluluğunu yaşıyoruz. Ahilik, sadece ekonomik hayatın düzenlenmesinde değil, toplumsal hayatın inşasında da önemli bir rol oynamıştır. Esnaf ve sanatkârların birbirlerine olan güvenini, ticarette rekabetin ahlaki kurallarla yürütülmesini ve yardımlaşmanın esas alındığı bir düzeni oluşturmuştur. Ahi teşkilatlarının getirdiği sistemde, esnaf ve sanatkârlar sadece kar amacı güderek değil, topluma faydalı birer fert olarak yetişmişlerdir. Bu teşkilat, insanları ahlaki değerlere göre eğitmiş, zanaatkârları mesleklerinde yetkin hale getirmiştir. Ahilik, sadece geçmişimizin bir parçası değildir; geleceğe ışık tutan, sosyal ve ekonomik hayatımızda bizlere yol gösteren bir değerdir.” ifadelerini kullandı.

“Ahilik ilkesi ile yetişenler huzur ve adaletin temsilcisi olur”

Ahiliğin genç nesillere aktarılmasının önemine vurgu yapan Palandöken, “Bugün Ahilik Haftası'nı kutlarken, bu kutlu mirasın günümüzde de yaşatılmasının ve genç nesillere aktarılmasının ne denli önemli olduğunu bir kez daha hatırlıyoruz. Çünkü Ahilik ilkeleriyle yetişen bireyler, hem kendi yaşamlarında hem de toplumda huzur ve adaletin temsilcisi olur. Ahilik geleneğinin temsilcisi esnaf ve sanatkarlar camiası olarak bu kültürü yaşatmak ve gelece taşımak için her yıl olduğu gibi önümüzdeki yıllarda da çeşitli etkinlikler düzenlemeye devam edeceğiz. Bu duygu ve düşüncelerle, Ahilik Haftası’nı kutluyor, tüm esnaf ve sanatkârlarımıza bereketli kazançlar, sağlık ve huzur dolu günler diliyorum. Ahilik geleneğiyle şekillenen toplumumuzun, ahlaki ve insani değerler çerçevesinde daima ilerlemesini temenni ediyorum.” diye belirtti. (İLKHA)