Hemen, hemen her toplumun mili değerleri var, bu değerler amacına uygun sahiplenilirse toplumun huzuru ve başarısına katkısı olur. Başta gelen bu değerler; Vatan, Bayrak ve Hürriyet marşıdır.

Bir kısım insanınıza öz vatanında sıkıntı veriliyorsa, bayrak bir ırkın adıyla anılıyorsa, istiklal marşına ihanet ediliyorsa bu milli değerlerin birleştirici değeri sıfırlanır, hatta toplum için itici duruma gelirler.

Ülkemizde uzun zaman hak ve adalet adına devletten bir talepte bulunanlar vatan haini olarak ilan edildi.

Bayrağa Türk bayrağı denilerek birleştirici özelliğine gölge düşürüldü. Anayasada Türkiye bayrağı olarak geçtiği halde adı Türk bayrağına dönüştüren ruh aslında vatan hainidir desek yerinde olur, çünkü birleştirici özelliğine zarar vermiştir. Bir insan Türkiye bayrağı adından hoşlanmıyorsa onun damarlarında ırkçılık var ve bu ülkenin sosyal huzuru için yararlı işlere imza atamaz, sadece dedikodu öğretir.

Bakın bakayım dünya devletleri bayraklarını nasıl adlandırıyorlar?

İran bayrağı, Fars değil

Suriye bayrağı, Arap değil

İngiltere bayrağı, İngiliz değil

Rusya bayrağı, Rus değil

Peki anayasada Türkiye devletinin bayrağı geçtiği halde neden Türk bayrağı deniliyor. Bu adın arkasında duran kimselere iyi niyetle bakılabilir mi? Kendimize gelelim, kendimize gelelim!

İstiklal Marşına gelince merhum Mehmet Akif Ersoy Anadolu insanın kurtuluş ruhundan yola çıkarak şairlik ilhamının verdiği destekle bu marşı yazmış, iman, edep ve namus anlayışı olan her vatandaşın saygı duyduğu bir marş, hiç dikkatinizi çekmiş mi acaba neden içinde Türk kelimesi geçmiyor? Son bendinde geçen ırk kelimesi de okuyan herkes kendi ırkını kast ediyor, fena mı olur yani?

İstiklal marşında:

Bayrak var,

Cesaret var,

Azim var,

İman var,

Ma’bed var,

Namahrem var,

Şehadet var,

Vatan var,

Aile(ocak) var,

Ezan var,

En önemlisi de Hakk’a(Allah’a) tapmak var…

Peki bu değerlere bağlı mıyız acaba?

İstiklal marşıyla ilgili bir hatıramı anlatmak isterim;

2000’li yıllarda bir okulda öğretmendim, nöbetim Pazartesi günüydü, baktım ki idareci arkadaşım öğrencilere marşı okutamıyor, bağırıp çağırıyor, hakaret ediyor, marşı yarıda bırakıp tekrar ettiriyor. Bir gün dedim ki “müsaadenizle ben marşı okutabilir miyim?” “Buyur hocam” dedi.

Ben platforma çıktım birkaç saniye öğrencilerle göz temasında bulundum o esnada öğrenciler de sessiz duruma geldiler ve o gün dilime gelen bu beyti okudum.

“Şu Bayrak ki rengi ecdadımızın kanı,

Onu yüceltmezsek ne edelim bu canı”

Bunun üzerine o çocuklar hep bir ağızda hem de gür bir sesle istiklal Marşını okudular. İşte mesele budur kardeşim sevdireceksin, muhabbet besleyeceksin, canı sıkılan öğrenci okula doğru gelmelidir, tabi mektebi niye okul yaptık, talebe niye öğrenci oldu, muallim niye öğretmen oldu?. Bu da ayrı bir dert. Vala kusura bakmayın bu iş de Türk ve Atatürk kelimesiyle olmuyor.  

28 Şubat zulmü yaşanınca istiklal Marşı yine anayasanın üçüncü maddesinde yer almıyor muydu? Ayıptır ayıp insan bu kadar iki yüzlü olmaz? İstiklal marşı anayasanın üçüncü maddesinde yer alacak ve sen sahada istiklal marşının barındırdığı değerlerle kavgalı olacaksın.

Bir yanda Türkiye Bayrağı diyeceksin, diğer yanda Türk bayrağı diyerek ırkçılık yapacaksın. Neymiş efendim Türkiye   Cumhuriyeti vatandaşı olan herkes Türk’müş, yüce Allah’ın yarattığı 72 milleti Türk yapacaksın hani sen Hakk’a tapıyordun? İlahi öğreti buna müsaade ediyor mu?

Bir yandan aileyi önemseyeceksin diğer yandan 6284 numaralı yasayla, sürekli nafaka belasıyla, kadını çalışmaya teşvik etmekle aileyi darmadağın edeceksin.

Allah aşkına bu ülkeyi rahat bırakın. Gelin şu üç değer etrafında birleşelim,

*23 Nisan 1920’de dualarla açılan meclisin ruhu,

*Hürriyetimizi anlatan 41 mısralık İstiklal Marşı,

*8 Mart günü 632 yılında Hatem-ül enbiya Hz.Muhammed(sav)’in 100 bini aşkın sahabeye irad ettiği Veda Hutbesi.

Eğer devletimizin anayasal ve yasal sistemini bu değerlerle barışık hale getirirsek bu ülkenin önünü açmış oluruz, İslam dünyasının sempatisini kazanmış oluruz, dünyanın huzur, güvenine katkımız olur.

Bu değerlere karşı olan kimseler bizim için tehlikeli kimselerdir. Samimi olursak, “Hakkıdır Hakk’a tapan milletimin istiklal” ifadesi bize yeter de artar.

İstiklal marşının taşıdığı ruhta birleşmek üzere… Ayrıca İstiklal Marşının bestesi, marşın temasıyla uyuşmuyor, bu marşa milli bir ruh ve görüntü lazımdır diye düşünüyorum, bu konuda önemli çalışmaları olan yetenekli insanlrımızın olduğunu da biliyorum. Marşın yazarı merhum Mehmet Akif Ersoy'u da rahmetle anıyorum. İstiklal Marşı özgürlüğüne kavuşursa milletimizi diriltebilir.

Sela ve selametle kalın.

Eyüphan Kaya